[00:00:08.8] speaker_0: Dzień dobry. [00:00:10.5] TEACHER: Dzień dobry dziewczyny. Widzicie i słyszycie? [00:00:14.6] speaker_0: Tak, słyszymy. [00:00:15.5] speaker_2: Tak. [00:00:16.6] TEACHER: Super. Tak. Dziewczyny, czy u was pogoda się poprawia? Waleria, jak tam z pogodą u ciebie? [00:00:27.6] speaker_0: No ciepło, ale pasmurno. [00:00:31.4] TEACHER: Pochmurno. [00:00:32.2] speaker_0: Pochmurno. [00:00:33.2] TEACHER: Pochmurno. A ile macie ciepła? Ile stopni jest? [00:00:38.3] speaker_0: No dwadzieścia dwa stopnie. [00:00:40.7] TEACHER: Co ty gadasz? Teraz? [00:00:43.2] speaker_0: Teraz tak. Już dawno tak ciepłe. [00:00:47.4] TEACHER: A bo my mamy tutaj zaburzenia w Polsce pogodowe. Tak. Marino, czy ty też masz dwadzieścia dwa stopnie ciepła? [00:00:58.5] speaker_2: Nie. Dzisiaj będzie maksimum siedemnaście stopni. [00:01:05.1] TEACHER: Mhm. Czy to jest odpowiednia temperatura na połowę maja? [00:01:12.8] ([śmiech]) [00:01:13.6] speaker_2: Nie. Myślę, że nie. [00:01:16.3] TEACHER: Mhm. Za zimno jest. [00:01:18.7] speaker_2: Tak. [00:01:19.6] TEACHER: Tak. [00:01:21.0] speaker_2: I się w ciepłych... Kurtka. [00:01:30.7] TEACHER: Kurtka. [00:01:31.7] speaker_2: Kurtka. Tak będzie kurtka, okej. I się w ciepłych kurtkach chodzimy. No tak. [00:01:40.6] TEACHER: Tak. Ja też jeszcze chodzę, chodzę w zimowej kurtce. Wczoraj byłam na spacerze w kożuchu, bo było tak zimno. Tak. Andrejo, tobie odpowiada pogoda obecna? [00:01:53.9] speaker_3: Też mamy trzynaście stopni, ale nie zimne kurtke. [00:02:00.1] ([śmiech]) [00:02:01.6] TEACHER: Nie zakładasz zimowej kurtki? [00:02:04.9] speaker_3: Nie. A, zwyczajna kurtka. [00:02:09.9] TEACHER: Czyli jaka? Już masz wiosenną kurtkę? [00:02:12.7] speaker_3: Wiosenna kurtka, tak. [00:02:14.2] TEACHER: Wiosenna kurtka. [00:02:15.4] speaker_3: Wiosenna kurtka, ale z zachistom od wiatru. [00:02:22.4] TEACHER: Co znaczy zachist? Chyba ty pomyliłeś języki. [00:02:27.3] speaker_3: Ma być pomylił się języki. [00:02:29.7] ([śmiech]) [00:02:32.4] speaker_3: Nie wiem, jak po polsku. Zaszczita. [00:02:38.5] TEACHER: Ochrona. [00:02:39.5] speaker_3: O, ochrona od wiatru. Z dobrej ochrony od wiatru. [00:02:43.2] TEACHER: Mhm. Taka przeciwwiatrowa, tak? [00:02:46.6] speaker_3: Tak. [00:02:47.4] TEACHER: Mhm. A ona jest taka gruba czy cienka? [00:02:50.8] speaker_3: Gruba przeciw z ochrony od wiatru. I to dobra na trzynaście stopni. [00:03:00.6] TEACHER: Mhm. Okej, dobrze. Tak. Hania, tobie się podoba obecna pogoda? [00:03:07.7] speaker_4: Dzień dobry, tak bardzo podoba. [00:03:10.6] TEACHER: Dlaczego? No przecież jest taka zimno. [00:03:15.0] speaker_4: Nie bardzo gorąco i przyjemno pracować. [00:03:19.8] TEACHER: A my rozmawiamy teraz o temperaturze na zewnątrz czy w twoim gabinecie? [00:03:25.0] speaker_4: Na zewnątrz tak. Bardzo przyjemno pracować. Nie, nie boli głowa, nie ma ciśnienia. Czuję się dobrze i- [00:03:36.9] TEACHER: A jak to nie ma ciśnienia? Człowiek chyba zawsze ma ciśnienie. [00:03:43.9] speaker_4: Zawsze ma. Jestem do... Czutliwa do, kiedy na dworze bardzo gorący. [00:03:56.4] TEACHER: Aha. [00:03:56.7] speaker_4: I brzydko czuję się. [00:04:00.3] TEACHER: A, kiepsko się czujesz wtedy, tak? [00:04:03.0] speaker_4: Tak. Taka pogoda jest dla mnie bardzo przyjemna. [00:04:06.5] TEACHER: Mhm. Czyli ta, która jest obecnie jest taka optymalna. Tak? No okej, dobrze. Tatiana, co tam w Siedlcach? Pada może coś? Może śnieg macie, a my nie wiemy? [00:04:22.4] speaker_2: Dzień dobry. Nie, mamy dzisiaj słońce i dzisiaj już cieplej. Siedemnaście sto-stopni. [00:04:32.5] TEACHER: Stopni, tak. [00:04:33.7] speaker_2: Stopnie mamy dzisiaj siedem- [00:04:35.6] TEACHER: Na tę chwilę czy dzisiejsza maksymalna temperatura to siedemnaście? [00:04:39.9] speaker_2: Myślę, że dzisiejsza maksymalna temperatura, bo sprawdzałam rano. [00:04:45.0] TEACHER: Tak. Dobrze. [00:04:46.1] speaker_2: I to była temperatura dzisiaj. Myślę, że w południu taka będzie. Ale by-była, by-byłam już na ulic, na dworze i było bardzo ciepło. Cieplej niż wczoraj, bo wczoraj było bardzo zimno. Ja spacerowałam po parku. Dziesięć tysięcy kroków i było, było bardzo zimno. A dzisiaj już cieplej. [00:05:18.0] TEACHER: To prawda. Nawet z rana. Nawet się zastanawiałam, a kiedy powietrze zdążyło się tak nagrzać, nie? [00:05:28.0] speaker_2: Nie wiem nawet. Może w nocy. [00:05:31.3] ([śmiech]) [00:05:32.4] ([śmiech]) [00:05:32.4] TEACHER: Tak. My śpimy i coś się dzieje, a my nie wiemy. Okej. Dobrze. Paulino, ty byłaś na dworze ostatnio? Spacerowałaś tam sobie? [00:05:45.6] speaker_0: Dzień dobry. No dzisiaj jeszcze nie, nie byłam na dworze, ale z ranku tak. U nas w noc, w noc było otwarte okno w pokoju i ja bardzo zmerzła. [00:06:02.6] TEACHER: Zmarzła. [00:06:04.9] speaker_5: Zmarzłam, tak [00:06:06.2] TEACHER: Zmarzłam. Okno było otwarte. To znaczy takie na oścież, tak? [00:06:14.8] speaker_5: No nie, nie na oścież, a na przypravetrivanie. [00:06:18.9] TEACHER: A to wtedy to jest okno uchylone. [00:06:22.6] speaker_5: Aha. Okno było uchylone. [00:06:24.8] TEACHER: Uchylone. I zmarzłaś. [00:06:26.9] speaker_5: Tak. [00:06:27.7] TEACHER: Biedna. To czemu ty teraz siedzisz w T-shircie, a nie w swetrze zimowym? [00:06:34.4] speaker_5: Ja już zamknęła i w pokoju trochę nagrywal się? [00:06:41.1] TEACHER: Nagrzało się. [00:06:42.9] speaker_5: Nagrzało się. [00:06:44.3] TEACHER: Nagrzało się. Bo nasze zajęcia teraz nagrywają się. Tak? A w pokoju nagrzało się, bo grzało. [00:06:54.4] speaker_5: Nagrzało się. A nagrywają się to jest co? [00:06:58.1] TEACHER: Zapisyvajutsa. Nasze zajęcia są nagrywane, tak? [00:07:03.3] speaker_5: Aha. [00:07:04.4] TEACHER: To jest to. No chyba że ty masz kamerę u siebie gdzieś i też nagrywasz. To też może być nagrywane. [00:07:13.0] speaker_5: Nie, nie mam. [00:07:15.4] TEACHER: Okej, dobrze. Aniu, siema. [00:07:20.1] speaker_2: Cześć. [00:07:21.5] TEACHER: Cześć Aniu. Ty otwierasz okno? Jak śpisz? [00:07:27.5] speaker_2: Nie, nie. [00:07:28.5] TEACHER: Nie? A dlaczego ty sobie ani otwierasz, ani uchylasz? [00:07:34.6] speaker_2: No to będzie zimno. [00:07:37.8] TEACHER: A ty zimna nie lubisz? [00:07:40.2] speaker_2: Nie, nie lubię. [00:07:41.7] TEACHER: O Jezu, to ty masz taką delikatną skórkę. [00:07:48.0] speaker_2: No tak. [00:07:48.1] TEACHER: Aha. Tak. Aniu, czy tobie ta pogoda, która jest teraz, ona dla ciebie jest fajna, czy jest jednak za zimno? [00:07:58.2] speaker_2: No trochę za zimno. No pojdzie. [00:08:05.9] TEACHER: Pasuje. [00:08:06.8] speaker_2: Pasuje. [00:08:07.7] TEACHER: Pasuje. [00:08:08.6] speaker_2: Pasuje. Tak, tak. [00:08:10.7] TEACHER: Dobrze. Dmytro. Dzień dobry. [00:08:15.7] speaker_3: Dobry. [00:08:17.1] TEACHER: Ty chyba wstałeś pięć minut temu. [00:08:20.8] speaker_3: Tak. [00:08:21.7] TEACHER: Tak? Chyba dobrze spałeś. [00:08:28.9] speaker_3: Osiem godzin. [00:08:30.3] TEACHER: O, dobrze. I co? Fajnie się czujesz? [00:08:34.2] speaker_3: Tak. Wszystko w porządku. [00:08:37.2] TEACHER: A ty to swoje wiadro kawy zdążyłeś zrobić? [00:08:41.4] speaker_3: Nie, dzisiaj piję herbatę. [00:08:46.7] TEACHER: O! A co się stało? [00:08:51.9] speaker_3: Nie wolę pić za bardzo kawy. [00:08:57.9] TEACHER: Za dużo. [00:08:58.8] speaker_3: Za dużo. Za dużo kawy. [00:09:00.7] TEACHER: Aha. No okej, dobrze. Czyli, ale herbatę zdążyłeś sobie zrobić? [00:09:12.4] speaker_3: Niewielki kubek. [00:09:15.5] TEACHER: Mnie się wydaje, że wielki. Postaw tak koło twarzy. Wielki. Dmytro, ty chyba nie zdajesz sobie sprawy. On jest chyba litrowy. [00:09:26.6] speaker_3: No taki normalny. [00:09:29.1] TEACHER: Normalny. [00:09:30.6] ([laughs]) [00:09:32.0] TEACHER: Okej. Dobrze, kochani, zastanówcie się, proszę. Powiedzcie mi, bo dzisiaj troszkę się porozmawiamy trochę bardziej o pogodzie i raczej o jej kaprysach. I na początek będzie pytanko. Marino, jaka jest twoja idealna pogoda? Jaką najbardziej lubisz? [00:09:56.3] speaker_5: Moja idealna pogoda jest nie bardzo ciepła i nie bardzo zimna. [00:10:06.1] TEACHER: Troszkę konkretniej. Ile wtedy musi być stopni? Jak tam ze słońcem? [00:10:10.8] speaker_5: Może dwadzieścia pięć stopni. No tak. Coś się. [00:10:20.7] TEACHER: A czy musi być takie upalne słońce, czy raczej takie pochmurne niebo? [00:10:28.7] speaker_5: Może być słońce. Ja lubię słońce. Bo zawsze zimno mnie. I tak lubię lato. Lubię koniec wiosny, ale nie taki jak teraz mamy. [00:10:53.8] TEACHER: Ale nie w tym roku, tak? [00:10:55.1] speaker_5: Nie. [00:10:56.3] TEACHER: Okej. Super. Dobrze. Walerio. A jaka jest twoja ulubiona pogoda? Jaką ty lubisz? [00:11:03.9] speaker_5: Ja lubię, kiedy słoneczno i mrózno. [00:11:08.6] TEACHER: Kiedy jest słonecznie. [00:11:10.9] speaker_5: Słonecznie. [00:11:12.3] TEACHER: I mroźno. [00:11:14.2] speaker_5: Mroźno. [00:11:16.2] TEACHER: Czyli twoja ulubiona pora roku to jaka? [00:11:20.0] speaker_5: Ja lubię zimie. [00:11:23.5] TEACHER: Zimę. Tak. A jesień? [00:11:30.0] speaker_5: No nie, nie lubię jesieni. Mokra. [00:11:35.9] TEACHER: Jest mokro. [00:11:36.8] speaker_5: Jest mokro i chłodno. [00:11:41.2] TEACHER: Okej. No dobrze tak. Andrieju, a ty jaką pogodę lubisz? [00:11:49.6] speaker_3: Lubię słoneczna pogoda. [00:11:55.6] TEACHER: Słoneczną pogodę. [00:11:57.7] speaker_3: Lubię słoneczną pogodę. Zima albo lato. Latem dwadzieścia pięć stop, a zimą jeśli słoneczne to dobra. [00:12:15.6] TEACHER: Jeśli zima jest słoneczna to to jest dobrze, tak? [00:12:18.7] speaker_3: Tak. [00:12:20.7] TEACHER: Tak. Czyli rozumiem, że ty lata nie lubisz. [00:12:24.6] speaker_3: Lubię lata i zima, ale nie, nie, nie kiedy mokro i smu-smurno. [00:12:36.6] TEACHER: Pochmurno. [00:12:37.3] speaker_3: Pochmurno. [00:12:39.1] TEACHER: To jeszcze raz kochanie. Teraz zadbaj proszę o poprawność końcówek. Jest lato i zima. To lubię co? Lato to rodzajnie jakie nie zmieniamy. [00:12:52.2] speaker_3: Lubię lato i zimę. [00:12:55.6] TEACHER: I zimę. Bardzo dobrze. Tak. Hania, powiedz nam proszę, a jakiej ty pogody nie znosisz? Nie lubisz? [00:13:05.5] speaker_4: Nie lubię, kiedy bardzo gorąco w lipcu, w sierpniu to najgorszy miesiąc dla mnie. [00:13:15.5] TEACHER: A bardzo gorąco to wtedy ile my mamy stopni? [00:13:20.2] speaker_4: No w Ukrainie to czterdzieści i więcej. No a w Polsce to tak nie ma to trzydzieści dwa, trzydzieści pięć tak. [00:13:31.7] TEACHER: Okej. To co ty robisz w lipcu i sierpniu? Ty nie wychodzisz z domu? Mieszkasz w piwnicy? Co ty robisz? [00:13:42.1] speaker_4: Ja nie mieszkam w piwnicy. Ja mam taki budynok na cztery, na cztery własnyka. Szeregówka. O tak. [00:13:54.3] TEACHER: A macie szeregowiec, tak? [00:13:57.0] speaker_4: Tak. [00:13:58.1] TEACHER: A i tam jest zimno la-latem? [00:14:01.2] speaker_4: Ja mam dużo tarasu. [00:14:04.1] TEACHER: Aha. [00:14:05.1] speaker_4: Zawsze to jedziemy na wakacje. [00:14:08.7] TEACHER: Okej, dobrze. Tylko kochanie, taras jest rodzaju męskiego, więc mam duży taras. [00:14:18.1] speaker_4: Więcej niż mieszkanie. [00:14:21.0] TEACHER: Tak. A że taras jest większy od mieszkania? Okej, rozumiem. Tak. Tatiano, a ty jakiej pogody nie znosisz? Przy której pogodzie czujesz się słabo? [00:14:38.6] speaker_2: Nie lubię niebezpiecznej pogody i nie lubię, kiedy goło lód na dworze. I też nie lubię, kiedy bardzo gorąco. Na przykład byliśmy w sierpniu w Dubaju i to było więcej niż pięćdziesiąt stopni, jak w saunie. I myślę, że, że taka temperatura już jest niebez-niebezpieczna i dlatego nie lubię takiego. [00:15:15.3] TEACHER: Okej, dobrze, dobrze. Dziękuję. Paulino, a jakiej ty pogody się boisz? Czy jest jakaś pogoda, której się boisz? [00:15:28.0] speaker_0: Pogoda, której ja boję się? Może być też taka niebezpieczna pogoda, która, w której czterdzieści stopni i więcej. Albo na odwrót pogoda, w której bardzo zimno. Tam mniej niż dwadzieścia stopni. [00:15:54.4] TEACHER: Okej. Tak. Dmytro, a ty boisz się burzy może? [00:16:03.1] speaker_3: Nie boję się. Nie boję się murz. [00:16:08.6] TEACHER: Burzy. [00:16:09.5] speaker_3: Burzy. Ale nie wychodzę na ulicę w burzę. [00:16:17.1] TEACHER: Na dwór. [00:16:18.1] speaker_3: Na dwór. [00:16:19.6] TEACHER: Wyłączasz telewizor? Internet? [00:16:26.0] speaker_3: Tak. [00:16:27.6] TEACHER: Bo tak mama kiedyś mówiła. [00:16:30.4] speaker_3: Nie, nie, nie wyłączy. Nie wyłączymy telewizora. [00:16:36.3] TEACHER: Wyłączamy. [00:16:36.3] speaker_3: Nie wyłączamy. [00:16:38.9] TEACHER: A, czyli burza jest sobie na zewnątrz, a ty siedzisz, oglądasz telewizję, tak? [00:16:43.5] speaker_3: Tak, tak. [00:16:44.7] TEACHER: A jasne. I nie boisz się wtedy? [00:16:48.6] speaker_3: Nie. [00:16:51.4] TEACHER: Dobrze. Ania, powiedz nam proszę, a jeżeli jest huragan, jest mocny wiatr. Co ty wtedy robisz? [00:17:06.4] speaker_2: No w domku. [00:17:10.6] TEACHER: Zostaje w domu. [00:17:11.9] speaker_2: Zostaje w domku. [00:17:14.2] TEACHER: A jeżeli ty zrobiłaś pranie i rozwiesiłeś pranie na balkonie, ratujesz to pranie czy niech zostaje? [00:17:21.8] speaker_2: No oczywiście. Jak to chowają. [00:17:28.1] TEACHER: Chowam. [00:17:31.1] speaker_2: Tak w dom. [00:17:34.3] TEACHER: Chowam do domu. Chowam do domu albo zabieram. [00:17:40.5] speaker_2: Do domu. [00:17:41.4] TEACHER: Zabieram. A jak tak do domu też. A jeżeli kwiatki są na balkonie? [00:17:49.9] speaker_2: No nie wiem. No może być. Może być. [00:17:55.6] TEACHER: A co może być? [00:17:57.1] speaker_2: No może. Może być. Zabieram. [00:18:04.1] TEACHER: Też zabierasz kwiatki. [00:18:06.4] speaker_2: Też. [00:18:09.4] TEACHER: Wyłączasz prąd? [00:18:12.0] speaker_2: Wyłączasz. [00:18:14.1] TEACHER: Prąd. [00:18:16.0] speaker_2: A co to jest? [00:18:18.1] TEACHER: Elektriczyestwo. Ty płacisz rachunki za co? [00:18:25.0] speaker_6: Media [00:18:26.6] TEACHER: No właśnie, a media to prąd, gaz. [00:18:31.1] speaker_6: Nie, nie. Nowy budynek nie potrzebuje takich. [00:18:40.0] TEACHER: Aha. Czyli prąd wyłączać trzeba tylko w starych budynkach? [00:18:46.4] speaker_6: No tak, tak. [00:18:48.8] TEACHER: Okej, dobrze. Kochani, dzisiaj porozmawiamy z wami troszkę o tym, kiedy pogoda wariuje. Co się dzieje? Polska jest takim krajem, który nie jest położony na przykład gdzieś w Japonii, gdzie nas cią-ciągle męczą trzęsienia ziemi, prawda? Czy na przykład gdzieś w Stanach Zjednoczonych, gdzie możemy mieć do czynienia z tsunami. Tutaj mniej więcej jest spokojnie. Co my z wami zrobimy? Na początek będziemy poznawali z wami dzisiaj kataklizmy. Jak macie podręcznik, otwieramy sobie go powolutku i przed nami pojawia się taki dialog. Dwoje ludzi, Javier i Mami, będą rozmawiali o jednym z kataklizmów. Tylko że ten dialog ma więcej luk. Za chwilkę będzie takie zadanie. Słuchamy dialogu i próbujemy uzupełnić luki, dopisać słowa, których brakuje. Bądźcie proszę czujni na końcówki, bo końcówki dzisiaj są te ważne, w szczególności które słów, które zapiszecie. Bo to jest nasz dzisiejszy temat gramatyczny. Machnijcie główką, jeżeli możemy zacząć. No okej, dobrze, to jeszcze chwileczkę. Już uruchamiam. [00:20:23.2] TEXTBOOK_AUDIO: Leje i leje. Nie lubię takiej pogody i tych parasoli, kaloszy. No i nie lubię poniedziałku. [00:20:30.0] TEXTBOOK_AUDIO: Nikt nie lubi początku tygodnia i nikt nie lubi deszczu. No może Anglicy. [00:20:37.2] TEXTBOOK_AUDIO: Co nowego? Nie oglądałem Faktów. Nie słuchałem radia. Nie miałem czasu na nic. Uczyłem się polskiego. [00:20:45.2] TEXTBOOK_AUDIO: Nie do wiary. Ty? Więc nie słyszałeś, że na południu Polski jest wielka powódź? [00:20:51.8] TEXTBOOK_AUDIO: A co to takiego? Nie znam tego słowa. [00:20:54.5] TEXTBOOK_AUDIO: Nie masz słownika? [00:20:56.1] TEXTBOOK_AUDIO: Szkoda czasu na szukanie. Ty mi powiedz. [00:20:59.2] TEXTBOOK_AUDIO: Powódź to jest kataklizm. Kiedy za długo i zbyt intensywnie pada deszcz. Taka wielka woda, rozumiesz? Powódź tysiąclecia była w lipcu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku. A teraz wszyscy boją się nowej katastrofy, nowych strat. [00:21:18.2] TEXTBOOK_AUDIO: Więcej optymizmu. To tylko deszcz. [00:21:33.8] TEACHER: I jeszcze raz odsłuchajmy. [00:21:38.2] TEXTBOOK_AUDIO: Leje i leje. Nie lubię takiej pogody i tych parasoli, kaloszy. No i nie lubię poniedziałku. [00:21:45.0] TEXTBOOK_AUDIO: Nikt nie lubi początku tygodnia i nikt nie lubi deszczu. No może Anglicy. [00:21:52.1] TEXTBOOK_AUDIO: Co nowego? Nie oglądałem Faktów. Nie słuchałem radia. Nie miałem czasu na nic. Uczyłem się polskiego. [00:22:00.1] TEXTBOOK_AUDIO: Nie do wiary. Ty? Więc nie słyszałeś, że na południu Polski jest wielka powódź? [00:22:06.8] TEXTBOOK_AUDIO: A co to takiego? Nie znam tego słowa. [00:22:09.4] TEXTBOOK_AUDIO: Nie masz słownika? [00:22:11.1] TEXTBOOK_AUDIO: Szkoda czasu na szukanie. Ty mi powiedz. [00:22:14.2] TEXTBOOK_AUDIO: Powódź to jest kataklizm. Kiedy za długo i zbyt intensywnie pada deszcz. Taka wielka woda, rozumiesz? Powódź tysiąclecia była w lipcu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku. A teraz wszyscy boją się nowej katastrofy, nowych strat. [00:22:33.1] TEXTBOOK_AUDIO: Więcej optymizmu. To tylko deszcz. [00:22:40.5] speaker_6: A nie ma wszystkich słów. To tak? W banku słów. [00:22:45.5] TEACHER: Nie ma. Proszę się sugerować nie tymi słowami z banku słów, tylko tym, co usłyszeliśmy uszkiem. Czy jest potrzeba odsłuchania trzeciego razu? [00:23:08.6] speaker_6: Dla mnie nie. [00:23:13.6] TEACHER: To sobie zacznijmy. Podzielimy ten dialog na pół. Najpierw poczytają dwie osoby, później się wymienimy. Walerio, ty nam proszę poczytaj najpierw Javiera. Ania poczyta Mami. [00:23:29.9] speaker_6: Leje i leje. Nie lubię takiej pogody i tych parasoli, kato-- kaloszy. No i nie lubię poniedziałku. [00:23:39.9] TEXTBOOK_AUDIO: Nikt nie lubi początku, początku tygodnia i nikt nie lubi dość. [00:23:53.6] TEACHER: Troszeczkę inaczej. [00:23:57.8] speaker_6: Do-deszczu? [00:23:59.4] TEACHER: Deszczu. [00:24:00.3] speaker_6: A, deszczu. [00:24:01.3] TEACHER: Deszcz. Nie doszcz, a deszcz. [00:24:03.6] speaker_6: Deszczu. No może Anglicy. A co nowego? Nie oglądałem Faktów. Nie słyszałem radio. [00:24:14.2] TEACHER: Troszeczkę inaczej, kochanie. [00:24:16.2] speaker_6: Nie oglądam. [00:24:18.2] TEACHER: Faktów jest okej. Proszę przeczytać dobrze czasownik słuchać. [00:24:22.9] speaker_6: Nie słuchałem radia. [00:24:25.4] TEACHER: Mhm. [00:24:26.4] speaker_6: Nie miałem czasu na nic. Ucz-uczyłem się polskiego. [00:24:31.9] TEACHER: Mhm. [00:24:35.8] speaker_2: Nie do wiary. Więc nie słyszysz? [00:24:45.8] TEACHER: Słyszałeś. [00:24:48.1] speaker_2: Słyszałeś, że na południu Polski jest wielka powódź? [00:24:56.4] TEACHER: Powódź. [00:24:57.3] speaker_2: Powódź. [00:24:58.3] TEACHER: Tak. Pamiętamy kochani, ta kreseczka to nie jest akcent. Polacy nie zaznaczają akcentu. To jest "ó". Powódź. [00:25:06.5] speaker_2: Powódź. [00:25:08.2] TEACHER: Tak. Czy na razie wszystko jest jasne? Czy któreś wyrażenie trzeba wytłumaczyć? [00:25:18.3] speaker_9: Co jest niedowiarą? [00:25:22.0] TEACHER: To jest takie wyrażenie. Używamy wtedy, gdy nie możemy w coś uwierzyć. Ty? Uczyłeś się polskiego? No nie do wiary. Nie może w to uwierzyć. Mówi ty? Jak to? [00:25:41.2] speaker_9: A co to jest powódź? [00:25:44.3] TEACHER: Powódź? No to za chwilkę się dowiesz. Zaraz mami o tym opowie, bo tam dalej troszeczkę jest. No to czytamy dalej. Tatiano, poczytaj proszę nam mami, a Marina poczyta Javiera. [00:26:03.5] speaker_2: Tak. Powódź. Marina. [00:26:08.0] TEACHER: Marina. Ty kochanie zaczynasz. [00:26:10.0] speaker_5: Tak sekundę. Ja się pogubiłam. Nie do wiary? To my odtąd zaczynamy czy z Javierem zaczynamy? [00:26:17.6] TEACHER: Od tego miejsca kochanie. Popatrz na ekran. [00:26:21.1] speaker_5: A co to takiego? Nie znam tego słowa. [00:26:26.8] speaker_2: Nie masz słownika? [00:26:30.4] speaker_5: Szkoda czasu na szukanie. Ty mi, ty mi powiedzisz. [00:26:34.7] TEACHER: Powiedz. [00:26:36.4] speaker_5: Powiedz. [00:26:38.1] speaker_2: Powódź to jest kataklizm, kiedy za długo. [00:26:41.0] TEACHER: Kataklizm. [00:26:43.3] speaker_2: Powódź to jest kataklizm. Kiedy za długo i zbyt intensywnie pada deszcz. Taka wielka woda, rozumiesz? Powódź tysiąclecia była w lipcu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt siódmego roku, a teraz wszyscy boją się nowej katastrofy, nowych strat. Więcej optymizmu. To tylko deszcz. [00:27:16.7] TEACHER: Dobrze. Teraz wrócimy sobie do jeszcze jednej kwestii, jeżeli chodzi o czytanie roku. Tysiąc super. Dziewięćset super. Pamiętamy jak my dochodzimy z wami do dat, odmieniamy dwie liczby, więc i dziewięćdziesiąt dostanie "ego" i siódemka dostanie "ego". [00:27:34.9] speaker_2: Dziewięćdziesiątego siódmego. [00:27:39.9] TEACHER: Super. Zaraz sobie dopiszemy, bo za chwilkę trzeba będzie powtórzyć jeszcze raz tą datę. Tysiąc dziewięćset, tak? Dziewięćdziesiątego siódmego roku. Dobrze. No to co Dmytro zrozumiałeś co znaczy powódź czy nadal nic? [00:28:02.9] speaker_9: Taki duży deszcz. [00:28:06.1] TEACHER: Tak. Taki duży deszcz, który napełnia rzeki albo jeziora, a później te rzeki czy jeziora się rozlewają i zalewają okolicę. To jest powódź. Czy się pojawiły jeszcze jakieś wyrażenie, które trzeba wytłumaczyć? Okej. No to Andrieju, powiedz mi proszę, czego nie lubi Javier? [00:28:36.5] speaker_9: Javier nie lubi deszczu i poniedziałku. [00:28:46.5] TEACHER: Czego? Czego? [00:28:48.5] speaker_9: Poniedziałku. [00:28:50.2] TEACHER: Poniedziałku. Tak. A jeżeli to wtedy pada deszcz, to pogoda jest jaka? Spróbujmy utworzyć przymiotnik. [00:29:02.0] speaker_9: Deszczliwa? [00:29:04.1] TEACHER: Deszczowa. [00:29:05.8] speaker_9: Deszczowa. [00:29:06.7] TEACHER: To on nie lubi jakiej pogody? [00:29:10.8] speaker_9: Nie. Nie lubię deszczowej pogody. [00:29:16.4] TEACHER: Bardzo dobrze. Ślicznie. Hania powiedz nam proszę, dlaczego Javier nie oglądał ani nie słuchał wiadomości? [00:29:26.0] speaker_2: Dlatego że on uczył się polskiego. [00:29:31.2] TEACHER: I nie miał czasu. [00:29:33.4] speaker_2: Nie miał czasu. Był zajęty. [00:29:36.3] TEACHER: Bardzo dobrze. Tak, Paulina, powiedz nam, proszę, zgodnie z tym tekstem, co to jest powódź? [00:29:45.3] speaker_5: Powódź to. Zaraz znajdę. Powódź to jest kataklizm. Kiedy za długo i zbyt intensywnie pada deszcz. [00:30:03.6] TEACHER: Dobrze. Tylko kochana to jest kataklizm. [00:30:08.1] speaker_5: Kataklizm. [00:30:09.5] TEACHER: Tak, tak. Dmytro, zgodnie z tym tekstem gdzie jest ta powódź? [00:30:19.0] speaker_9: Ta powódź była w lipcu. [00:30:22.6] TEACHER: Ale gdzie? Nie kiedy. Na północy Polski, na zachodzie, na wschodzie. [00:30:39.1] speaker_10: A na południu. Ta powódź był, była na południu Polskie. [00:30:49.2] TEACHER: Tak. A my kojarzymy, jakie są tam województwa na tym południu, które co prawda co roku cierpią na powodzie? [00:30:58.4] speaker_10: Nie wiem. [00:31:00.1] TEACHER: A ktoś z nas mieszka na, na, na południu? Wy jak przyjechaliście do Polski to widzieliście tylko środek, tak? Warszawa. Więcej miast nie było. [00:31:16.0] speaker_2: Byliśmy. [00:31:17.7] speaker_10: Na południu. [00:31:19.1] speaker_2: Na południu to góry? [00:31:20.6] speaker_10: Małopolska. [00:31:20.8] TEACHER: Tak, to góry. Małopolska. No ona mniej jest zalewana troszeczkę bardziej do, w stronę Niemiec. Co tam jest? [00:31:32.7] speaker_5: Gdańsk? Gdynia? [00:31:34.7] speaker_2: Kraków. [00:31:35.3] TEACHER: To nie tam. Gdańsk to tam. [00:31:38.7] speaker_5: Aha. [00:31:39.6] TEACHER: Tak, tak. Tam, gdzie jest Wrocław. Tak. Województwo dolnośląskie. Tam, gdzie jest Opole, województwo opolskie i tam, gdzie są Katowice. Tak. Województwo śląskie. Siadamy za geografię. [00:31:57.8] speaker_5: A mam pytanie, a jeśli jug to południe, to kiedy będzie północ, kiedy to będzie wschód i zachód? [00:32:08.9] TEACHER: Aha. Tam jest północ. Tam południe. W kierunku Francji zachód w kierunku Białorusi wschód. [00:32:21.3] speaker_5: Bo ja myślałam, że na południu to na odwrót. Na północy jak na zegarze jakby południe u góry. [00:32:30.1] TEACHER: No niestety nie. Nie, nie, nie. To możemy sobie zapisać. U góry mamy północ. Tak. Na dole mamy południe. Tutaj będziemy mieli ten zagniwający zachód. Tak, każdy z pewnością słyszał. No i kwitnący wschód. Tak. I wschód mamy. Dobra, to lecimy z pytaniami dalej. Ania, powiedz mi proszę, dlaczego Javier nie chce użyć słownika? [00:33:19.2] speaker_2: Szkoda czasu na szukanie. [00:33:22.7] TEACHER: Bo on jest leniem, tak? [00:33:24.4] speaker_2: No tak. Tak. [00:33:25.6] TEACHER: Tak. No tak. Dobrze. Walerio, powiedz mi proszę, a kiedy była tak zwana powódź tysiąclecia? [00:33:37.3] speaker_5: Wielka woda. [00:33:39.3] TEACHER: A kiedy była? [00:33:40.9] speaker_5: A kiedy była? Była w lipcu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku. Roku. [00:33:49.6] TEACHER: Bardzo dobrze. Tak. Tatiano, powiedz mi proszę, czy Javier z natury jest pesymistą? [00:33:58.9] speaker_2: Nie. Myślę, że on jest optymistą. [00:34:03.6] TEACHER: Może jest pesymistą. [00:34:06.7] speaker_2: A on jest optymistą. [00:34:10.1] TEACHER: Brawo! Tak, bo pesymista optymista już kończą się na a. Dobrze. Tak. Andreju, powiedz mi proszę, jakiego rodzaju gramatycznego może być słowo powódź? [00:34:28.0] speaker_10: Powódź? Rodzaj żeński. [00:34:32.2] TEACHER: A jak ty poznałeś? [00:34:37.4] speaker_10: To wielka powódź. [00:34:41.5] TEACHER: Brawo! Przymiotnik ma taką końcówkę, prawda? Bardzo dobrze. Okej. Tak. Powódź to jest jeden z kataklizmów. Za chwilkę popatrzymy, jak inne kataklizmy się nazywają. Nie będzie dla was tutaj odkrycia Ameryki. Ale zanim to zrobimy, chciałabym wprowadzić wam jeszcze jedno słowo. Czy ktoś z was kiedyś oglądał kreskówkę, które się nazywa Avatar: Legenda o Aangu albo Legenda o Korrze? Jak ktoś oglądał, to będzie trochę prościej. [00:35:21.7] speaker_10: Tak, oglądał. [00:35:23.2] TEACHER: Aha. Bo tam były cztery plemiona, prawda? Jakie tam były plemiona? Plemię. [00:35:32.8] speaker_10: Ogniu? [00:35:34.1] TEACHER: Tak. Plemię ognia. Czego jeszcze? [00:35:37.7] speaker_10: Wody. [00:35:38.8] TEACHER: Wody. [00:35:41.2] speaker_10: Ziemia. [00:35:42.3] TEACHER: Ziemi i? [00:35:43.8] speaker_10: Ziemi. Powietrza. [00:35:49.2] TEACHER: Powietrza. [00:35:50.0] speaker_10: Powietrza. [00:35:51.1] TEACHER: Tak jest. Bo to są kochani cztery podstawowe żywioły na tym świecie. Żywioły to stichii. Żywioł to stihija. To nie jest to samo co dzik i lis. Bo dzik, lis, zając, pies to jest zwierzę albo zwierzęta. Żywioły to stichii. I jak są pewnego rodzaju zaburzenia, mamy nadmiar powietrza, mamy jakiś niekontrolowany ogień, nadmiar wody albo ziemia nie jest stabilna, wtedy dochodzi do czegoś takiego jak kataklizm. I za chwilkę my z wami popatrzymy na te kataklizmy. Popatrzymy, jak one się nazywają. Najpierw przejdziemy sobie do ćwiczenia czwartego, a później się cofniemy do trzeciego.Haniu, przeczytaj nam proszę nazwy kataklizmów. O tutaj. [00:36:52.5] speaker_0: Powódź. Pożar. Susza. [00:36:56.0] TEACHER: Susza. [00:36:57.4] speaker_0: Susza. Wybuch wulkanu. Tsunami. Lawina. Trzęsienie ziemi. [00:37:05.4] TEACHER: Trzęsienie. [00:37:07.6] speaker_0: Aha. Ziemletrusienie. Trzęsienie. I huragan. [00:37:12.3] TEACHER: Huragan. [00:37:13.8] speaker_0: Huragan. [00:37:14.9] TEACHER: Mhm. Czy na razie wszystkie słowa są nam jasne? [00:37:19.9] speaker_0: Tak. [00:37:21.8] TEACHER: Okej, to Haniu, przeczytaj proszę pierwszą definicję i powiedz, co to jest. [00:37:29.6] speaker_0: Pierwszą. Bardzo silny wiatr. Huragan. [00:37:33.7] TEACHER: Huragan. Popraw kochanie, proszę akcent. [00:37:39.8] speaker_0: Bardzo silny wiatr. Huragan. [00:37:43.8] TEACHER: Mhm. A co wiatr robi po polsku? Wiemy? [00:37:48.3] speaker_0: Wieje. [00:37:49.2] TEACHER: Wieje. Bardzo dobrze. A jeżeli taki bardzo, bardzo mocny? To wtedy on dmie. [00:37:59.6] speaker_0: Dmie. [00:38:00.6] TEACHER: Tak. Wtedy dmie. Dobrze. Marino, czytamy kolejną definicję. [00:38:09.4] speaker_5: Bada się je seismo, sejsmografem. [00:38:15.3] TEACHER: Mhm. Co badamy sejsmografem? [00:38:22.6] speaker_5: Mm. Trzęsienie ziemi? [00:38:27.8] TEACHER: Trzęsienie. [00:38:30.1] speaker_5: Trzęsienie. [00:38:32.4] TEACHER: Tak. Trzęsienie ziemi. Mhm. Dmytro następne poproszę. [00:38:39.9] speaker_10: Eksplozja góry z kraterem na szczycie. To jest wybuch wulkanu. [00:38:52.9] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak, bo wszyscy wiemy. Jeżeli góra wygląda w taki sposób, to szczyt to jest o ta część, prawda? To jest szczyt. Mhm. Walino, idziemy dalej. [00:39:16.4] speaker_0: Masy śniegu lub spadające ze stoku górskiego. [00:39:27.4] TEACHER: Mhm. [00:39:29.8] speaker_0: To będzie lawina. [00:39:32.4] TEACHER: Dobrze. Tak. I teraz patrzymy, gdzie są stoki. Stoki inaczej to są boki tej góry. Jak jedziemy sobie na kurort, tak? I jedziemy przecież na stoki narciarskie, tak? Żeby sobie pozjeżdżać z boków góry. Tak. Andrieju, następne poproszę. [00:39:59.3] speaker_10: Długi czas bez opadów. Długi czas bez opadów deszczu to susz. Susza. [00:40:07.9] TEACHER: Dobrze. Tak. Tatiano dalej. [00:40:16.3] speaker_2: Wielka fala to tsunami. [00:40:19.4] TEACHER: Super. Tak. Waleria, czytamy siódme. [00:40:28.0] speaker_5: Palenie się budynków, lasów. Niekontrolowany ogień to pożar. [00:40:35.5] TEACHER: Dobrze. Tak. I Aniu, co tam zostało? [00:40:42.0] speaker_2: Wielka woda. Powódź. [00:40:45.9] TEACHER: Mhm. Też to dobrze. Tak. Gdyby ktoś chciał popatrzeć, jak powódź wygląda w Polsce, jak wyglądało właśnie w tym dziewięćdziesiątym siódmym roku, to na Netflixie jest taki serial, który się nazywa Wielka Woda. On się składa z ośmiu odcinków. Język, który jest w tym serialu użyty, zawiera bardzo dużo wulgaryzmów, bo ludzie, kiedy panikują i na przykład nie wiedzą, co trzeba zrobić, bardzo często używamy brzydkich słów. Czyli to jest taki serial nie literacki, a taki prawdziwy, z życia. Bo wiemy, że Polacy lubią przeklinać, to znaczy używać wulgarnych słów. Za chwilkę postaramy się z wami trochę pomówić, co się dzieje, jak na przykład mamy do czynienia z tsunami, co się dzieje z naturą albo co się dzieje z ludźmi. I żeby troszkę pogadać o tych kataklizmach, popatrzymy sobie na dzisiejsze słowa, bo za chwilkę postaramy się tych słów użyć. Dmytro, czytamy słówka. Przeczytaj, proszę najpierw pierwszą linijkę i jeżeli czegoś nie rozumiemy, to się pytamy. [00:42:04.4] speaker_10: Leje, lać deszcz. [00:42:06.7] TEACHER: Mhm. [00:42:08.4] speaker_10: Zalać. Strata. Stracić. Panika. Ogień. Zabić. Zginąć. Zginąć. [00:42:25.1] TEACHER: O super. [00:42:26.7] speaker_10: Umrzeć. Zniszczyć. Zniszczony. [00:42:32.9] TEACHER: Mhm. Kochanie, czy tu mamy jakieś nieznane dla nas słowa? [00:42:39.4] speaker_5: Tak, mamy. Co to jest zalać? Zalać? [00:42:45.0] TEACHER: Zalać? To na przykład jak mamy tę powódź.I jest woda, która jest przepełniona. Znaczy jest rzeka, która jest przepełniona wodą. Ta rzeka się rozlewa i ta woda może zalać inne terytoria. Możemy też zalać sąsiada, jeżeli nie zamkniemy kranu w domu, prawda? I ta woda pocieknie. Zaleje sąsiada z dołu. [00:43:11.6] speaker_5: Dobrze. I strata? [00:43:14.5] TEACHER: Strata to jest coś, czego już nie ma. Na przykład ta woda zalała pola i ja straciłam pszenicę. Ja już jej nie mam. To jest moja strata. [00:43:28.4] speaker_5: A czy można powiedzieć strata pro ludzi? [00:43:34.8] TEACHER: Oczywiście. Tak. Jeżeli podczas trzęsienia ziemi ludzie zmarli, to to są nasze straty. Tak, na wojnie też straty są odnotowywane. [00:43:53.5] speaker_10: A co to jest zabić? [00:43:58.6] TEACHER: Ubić. [00:44:00.1] speaker_10: A co jest uciec? Uciekać? [00:44:09.5] TEACHER: My jeszcze tego nie czytaliśmy. Pocze-poczekaj. Tam zaraz dojdziemy. Ja się najpierw pytam o pierwszą linijkę słów. Czy my wszyscy wiemy, jaka jest różnica pomiędzy słowem zginąć a umrzeć? Gdzie można umrzeć, a gdzie można zginąć? [00:44:33.9] speaker_5: <<>> — <<>> <<>> [00:44:36.2] TEACHER: Nie. To jest zaginąć. Zginąć można na wojnie albo podczas powodzi czy na przykład podczas trzęsienia ziemi. A umrzeć to jest raczej śmierć naturalna. Okej. Malino, przeczytaj proszę następną linijkę słów. [00:45:06.0] speaker_5: Uciekać. Ucie-ucieć. [00:45:10.7] TEACHER: Uciec. [00:45:11.2] speaker_5: Ucie-uciec. Zawalić się. Osunąć się. Pękać. Popękać. Zwić. [00:45:29.4] TEACHER: Zwiać. [00:45:31.0] speaker_5: Zwiać. Uderzyć. Ratunek. [00:45:35.1] TEACHER: Uderzyć. [00:45:37.1] speaker_5: Uderzyć. [00:45:38.7] TEACHER: Mhm. Dobra, to zaczynamy od tego uciec. Uciekać. Co robić? Uciec. Co zrobić? Czasownik dokonany. Uciekać nóżkami szybko gdzieś, tak? A uciec to już to zrobić. Pozostałe słowa rozumiemy? [00:46:05.2] speaker_5: Nie. A pę-pę-pękać? Popękać? [00:46:09.9] TEACHER: Pękają nam na przykład mi warga może tu pęknąć, czyli zrobi się dziurka. Spodnie mogą pęknąć, zrobi się dziurka. [00:46:24.1] speaker_5: Balon. [00:46:27.1] TEACHER: No na przykład podczas suszy ziemia może pękać. Robi się, robią się dziury. [00:46:32.8] speaker_5: A, <<>> [00:46:34.2] TEACHER: Tak. Pozostałe słowa rozumiemy, tak? [00:46:50.0] speaker_5: Zwiać. [00:46:51.7] TEACHER: Zwiać. No wiatr jak wieje mocny i coś leżało na stole. I ten wiatr może zwiać to, co wszystko leżało na stole. Znieść, bo tak mocno wieje. [00:47:12.3] speaker_5: A osunąć się? [00:47:14.8] TEACHER: To znaczy opaść. Bardzo często jak są trzęsienia ziemi, no to te budynki nie wytrzymują i się wykruszają, tak spadają na ziemię. To znaczy osunąć się. Człowiek też może się osunąć, ale w momencie, gdy traci przytomność, tak nie ma gruntu pod nogami, spada, tak? To wtedy też może się osunąć. Też można użyć takiego czasownika. [00:47:49.6] speaker_5: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [00:47:56.4] TEACHER: Nie, nie mieszaj. Nie przeszkadzaj. Proszę się przesunąć. [00:48:01.4] speaker_5: <<>> [00:48:03.6] TEACHER: Proszę odejść. Proszę się odsunąć. <<>> No to u niego drugie znaczenie. <<>> Odsunąć się to stracić przytomność. <<>> <<>> <<>> To wszystko? [00:48:30.2] speaker_5: <<>> — <<>> <<>> [00:48:32.4] TEACHER: Nie. Uderzyć — <<>> <<>> Na przykład jest ręka i można kogoś tą ręką uderzyć. Spoliczkować kogoś po policzku. [00:48:46.0] speaker_5: Mhm. [00:48:56.5] TEACHER: Jeszcze czegoś nie rozumiemy? Mhm. No to co my zrobimy za chwilkę? Za chwilkę postaramy się tych słów użyć, ale podzielimy się kochani z wami na dwa pokoje. Yy i jaka, jakie będzie zadanie? Za chwilkę dostaniecie to zadanie w wersji elektronicznej. Będę prosiła, żeby jedna osoba udostępniła ekran. Przed wami wyskoczy obrazek. Najpierw proszę powiedzieć, co to jest za kataklizm. Patrzymy na obrazek i mówimy: „No, to jest pożar”. I jeżeli widzicie, że na przykład, mm, kolega źle powiedział, to śmiało poprawiajcie i mówcie: „Nie, nie, nie. To jest powódź”. Później dostaniecie parę słów, żeby spróbować, mm, ten kataklizm opisać za pomocą właśnie tych słów. I zaraz wam je pokażę. Na przykład wyskakuje wam o taki obrazek. Rozumiemy, co to jest za kataklizm. Mówimy: „No, on się nazywa taki tak” i próbujemy go opisać, używając tych słów: zwiać, zniszczyć, uderzyć i panika. Czyli na przykład jak jest huragan, to może być panika wśród ludzi. Jak jest huragan, może spaść drzewo i uderzyć po budynku albo po samochodzie. Co może on zniszczyć i co może zwiać? Za pomocą tych, yy, słów, które są wypisane pod obrazkiem, spróbujcie powiedzieć, co się odbywa, gdy jest taki kataklizm. Mm? Tak, to jest zadanie trochę wymagające, bo musicie użyć nowych słów. Za chwilkę podzielę was na dwa pokoje i, yy, jedną osobę będę prosiła o udostępnianie ekranu, ale w każdym pokoju będzie też gramatyk, yy, czyli osoba, która jeżeli słyszy jakieś, yy, błędy, to je notuje. A jak wrócimy, to my możemy je omówić. W pierwszym pokoju, gdzie będzie Dmytro, Ania, Waleria i Tatiana, Waleria będzie gramatykiem. Notuje błędy gramatyczne, jeżeli będą. W drugim pokoju, gdzie będzie Andrij, Marina, Hania i Palina, Marina będzie gramatykiem. Będzie notowała błędy gramatyczne, jeżeli takie się pojawią. Czy wszyscy rozumiemy, co robimy? [00:51:27.9] speaker_5: A gramatyki nie uczestwujut w opisywańu? [00:51:31.0] TEACHER: Oczywiście, oczywiście, że uczestniczą. [00:51:35.1] speaker_5: Mhm. [00:51:35.5] TEACHER: Czyli wy macie podwójne zadanie. Słuchacie innych. Jeżeli widzicie błędy, to je notujecie, a później jeszcze mówicie sami. Dobrze. Więc dajcie mi chwileczkę. Już, yy, kopiuję to zadanko. Zwracajcie też uwagę na odmianę słów. Jeżeli nie jesteście pewni, to lepiej sobie gdzieś to zanotujcie, bo jak wrócimy, można będzie się zapytać. Yy, karteczek mamy dw-- osiem, czyli dla każdego po dwa kataklizmy do opisania. Dobrze. Mm, tylko jeszcze żeby móc udostępniać. Można uciekać.Tak, za chwilkę zamkniemy wszystkim pokoje. Tak. A jak samopoczucie po tym zadaniu? [01:08:28.3] speaker_9: Bardzo trudne. [01:08:29.6] speaker_6: Ciężkie. [01:08:30.8] speaker_2: Trudnieżko. [01:08:32.4] TEACHER: Tak? A co było trudniejsze? Trudniejsze było użyć nowych słów czy rozmawiać właśnie na ten temat? [01:08:42.3] speaker_2: Wszystko. [01:08:43.4] speaker_6: Dla mnie to było użyć i znaleźć nowe słowy, które pomagają powiedzieć. [01:08:54.0] TEACHER: Ślicznie. Wiecie, tak. To są słowa, które dotyczą kataklizmów. Ale czy możemy je użyć w innych kontekstach? No oczywiście, że tak. Niekoniecznie zawsze my możemy, musimy rozmawiać z wami o pożarze, żeby upomnieć słowo ogień. Pali się albo się niszczy. Jak ktoś z was ma psa, no to wiadomo, że pies niszczy i rękawiczki, i buty. Wszystko na świecie, jeżeli coś trafi do jego paszczy. Czy prosiłam też naszych gramatyków, żeby notowali jakieś błędy? Ale to coś albo to coś, co, z czym mieliśmy problem. Mieliśmy z czymś problem? [01:09:35.2] speaker_6: Tak. Myślę, że tak. [01:09:37.1] TEACHER: Z czym wy mieliście problem? [01:09:39.9] speaker_6: Ja sama nie wiem. To praw-- to <<>> nie? [01:09:44.3] TEACHER: Czy dobrze, czy nie, tak? [01:09:45.8] speaker_6: Tak. Czy dobrze czy nie. Widzimy urupia było tak. [01:09:50.9] TEACHER: Kochana, tam jest słowo nie urupia. [01:09:54.0] speaker_6: Je rupia. [01:09:55.8] TEACHER: Erupcja. [01:09:56.8] speaker_6: Erupcja, przepraszam. Widzimy erupcja to końcówka prawdziwa, ale nie. [01:10:03.7] TEACHER: Erupcja, mhm. [01:10:07.8] speaker_6: To prawdziwe, to nie. Widzimy co? [01:10:13.0] TEACHER: Erupcje. [01:10:13.1] speaker_6: Erupcje. [01:10:14.1] TEACHER: Tak, widzimy erupcje. [01:10:18.2] speaker_6: Tak. Okej. To i to tsunami na przykład to rodzaj męski, ale żeński. Tam było też to tsunami. [01:10:28.0] TEACHER: To tsunami. [01:10:28.9] speaker_6: To nijakie. [01:10:30.2] TEACHER: Mhm. [01:10:36.9] speaker_6: I na przykład jeszcze była tak lawina. Lawina tak i lawina. Jak powiedzieć, co lawina idę z gór tak i mogę powiedzieć? [01:10:50.1] TEACHER: Nie, dobrze powiedziałeś. Ty dobrze użyłeś. Lawina schodzi. [01:10:59.5] speaker_6: Była u Hanny, a nie u Dmytro było. No tam derewa może udarić innych ludzi. Może inny ludzi. Poprawnie innych ludzi. Tak? [01:11:15.2] TEACHER: Tak. Tylko teraz mam do was pytanie, bo ten błąd był prawie u wszystkich. Mogę czy może? [01:11:24.7] speaker_6: Może? [01:11:25.9] TEACHER: Może uderzyć. Mhm. Pamiętajcie mogę to ja. To ja. Lawina może zabić. Trzęsienie może. Drzewo może uderzyć. Mogę to ja. [01:11:40.3] speaker_6: U Hanny było tylko tolkie. Poprawnie tylko. [01:11:45.3] TEACHER: Tylko. Mhm. [01:11:51.2] speaker_6: No tam też było zabawia. Poprawnie zabawie może. [01:11:56.5] TEACHER: Nie rozumiem. [01:11:57.9] speaker_6: Oj, zabia. Przepraszam. Zabia było słowo. [01:12:01.7] TEACHER: O co zabić? [01:12:04.3] speaker_6: Tak. I on. [01:12:06.1] TEACHER: Ktoś zabije. [01:12:08.6] speaker_6: Tam on zabia, on zabia. Może on zabie. [01:12:13.9] TEACHER: Nie istnieje czegoś takiego. Zabije. [01:12:18.8] speaker_6: On zabije. [01:12:19.8] TEACHER: On zabije. Wiatr zabije. Kataklizm zabije. [01:12:26.1] speaker_6: Okej. [01:12:29.6] TEACHER: A w drugiej grupie coś mamy? [01:12:33.2] speaker_6: Tak, oczywiście mamy. Wszystkie robili, robiliśmy pomyłki. Mieliśmy problemy z akcentem. Na przykład huragan. [01:12:55.4] TEACHER: A jak trzeba? [01:12:57.8] speaker_6: Huragan. [01:12:58.8] TEACHER: Huragan tak. [01:13:02.2] speaker_6: Panika, a trzeba panika. [01:13:06.4] TEACHER: Tutaj akurat i tak, i tak jest okej, bo kończy się na ika. Słowa kończące się na ika jest akceptowana druga sylaba od końca albo trzecia. Panika i panika jest okej. [01:13:20.6] speaker_6: Dobrze. A potem na przykład już nie akcent, ale gramatyka. Zwierzęta potrzebuje. [01:13:36.0] TEACHER: No zwierzęta [01:13:38.9] speaker_5: Zwierzęta też je liczbą mnoga potrzebują. [01:13:42.9] TEACHER: Tak. Zwierzęta potrzebują. [01:13:46.6] speaker_5: Tak. Potem. [01:13:48.8] TEACHER: A tam była jeszcze jedna pomyłka, bo to akurat Andrej mówił. Tam była osoba ratunek. Zwierzęta potrzebują czego? [01:13:56.9] speaker_5: Ratunku. [01:13:58.0] TEACHER: Tak jest. U nie i, a ratunku. [01:14:05.8] speaker_5: I potem potrzebuje ratunku. Nie potrzebuje, a potrzebuje. [01:14:14.6] TEACHER: Tak. Potrzebują. Oni potrzebują. [01:14:23.5] speaker_5: Zawaliliście ludzi. [01:14:29.0] TEACHER: A co to za kontekst taki ciekawy? [01:14:33.6] speaker_5: To jest takie zdjęcie pro ziemi. Kiedy budynek był rozlamany. [01:14:52.4] TEACHER: Taki zniszczony, tak uszkodzony? [01:14:54.8] speaker_5: Tak uszkodzony, zniszczony i pod nim. Zawalić ludzi. Zawalić, ale nie zawaliście. To będzie. [01:15:07.7] TEACHER: Że ludzie co zrobili? [01:15:13.3] speaker_5: Zawaliście. [01:15:14.8] TEACHER: Zawalili się. [01:15:16.2] speaker_5: Zawaliliście. [01:15:17.6] TEACHER: Pod ziemię. Tak. Zawalili się. No bo jest zawalić, tak? Oni zawalili. Zawalili się. [01:15:31.0] speaker_5: Tak. Potem bardzo mnogo budynków. [01:15:35.4] TEACHER: A jak trzeba? [01:15:37.1] speaker_5: Bardzo. Myślę, że dużo. [01:15:39.5] TEACHER: Dużo. [01:15:43.2] speaker_5: Ludzi mogą. Mogut uciekać. Mogą. [01:15:51.7] TEACHER: Ludzie mogą. [01:15:55.6] speaker_5: Uciekać. [01:15:56.8] TEACHER: Tak. [01:15:58.5] speaker_5: I to wszystko co mają. [01:16:02.8] TEACHER: Dobrze. To teraz doczepimy sobie jeszcze jedną rzecz. Załóżmy, że my mamy jakiś kataklizm. On się odbył. Wiadomo, dookoła są wszystkie zniszczenia. No niestety są też straty, prawda? I w ludziach, i straty materialne. Czemu ja? Podczas tego czegoś, po tym kataklizmie ludzie zaczynają czegoś nie mieć. Może tak. Tatiano, przeczytaj nam proszę te słówka z banku słów. To są ogólne rzeczy, których można nie mieć. Ale jeżeli czegoś nie rozumiecie, to się pytajcie. [01:16:41.8] speaker_2: Woda. Prąd. Nie wiem, co to znaczy. [01:16:47.6] TEACHER: Ania dobrze pamięta, bo ja jej dzisiaj tłumaczyłam. [01:16:49.9] speaker_5: Elektriciestwo. [01:16:51.6] TEACHER: No właśnie tak. [01:16:53.2] speaker_2: Jedzenie, ogrzewanie, dach nad głową, pomoc medyczna, lekarstwa, wiadomości. [01:17:01.7] TEACHER: Okej. I jak się ma już po tym kataklizmie ludzie tego czegoś mogą nie mieć. No to Tatiano, jeżeli jest woda i prąd, to czego ludzie nie mają? [01:17:16.1] speaker_2: Nie mają prądu i wody. [01:17:20.1] TEACHER: Tak. Wody i prądu. Dobrze. Dmytro. Jedzenie, ogrzewanie. Ludzie nie mają czego? [01:17:29.1] speaker_10: Nie mają jedzenia i ogrzewania. [01:17:36.1] TEACHER: Tak jest. Ogrzewania. Super. Paulino. Dach nad głową i pomoc medyczna. Czego ludzie nie mają po kataklizmie? [01:17:46.5] speaker_5: Nie mają dachu nad głową i pomocy medyczna. [01:17:55.3] TEACHER: Jakiej? [01:18:01.4] speaker_5: Pomocy medycznej. [01:18:03.8] TEACHER: Medycznej. Tak. Słowo lekarstwa i wiadomości to jest liczba mnoga. To jest temat. We wtorek my sobie przerobimy, ale może ktoś już słyszał. Andrieju, jak myślisz? Są lekarstwa, ale ludzie nie mają czego? [01:18:22.4] speaker_10: Lekarstw. [01:18:24.1] TEACHER: Tak. I teraz wyrównaj akcent. [01:18:29.1] speaker_10: Lekarstw. [01:18:30.3] TEACHER: Lekarstw. Super wiadomości dużo i nie mamy czego? [01:18:40.1] speaker_10: Wiadomość? [01:18:42.1] TEACHER: To wtedy jedna wiadomość to mianownik. [01:18:45.9] speaker_10: A wiadomość. [01:18:50.3] TEACHER: A jak wy myślicie? [01:18:51.6] speaker_10: Wiadomościów. [01:18:55.7] TEACHER: Nie, to nie jest takie zdanie. Wiadomości. Jak mówimy, że my czegoś nie mamy albo ludziom czegoś brakuje. Pamiętamy, jak tylko doczepiamy do naszego czasownika cząsteczkę nie. My się kierujemy w stronę dopełniacza, prawda? Ja tego nie lubię. Tego nie mam. Podczas słuchania dialogu tam występował tylko dopełniacz. Przed chwilką sobie też troszkę go przypomnieliśmy. Więc tak pamiętamy, że dopełniacz to jest ten przypadek, którego używamy wtedy, jeżeli doczepiamy cząsteczkę nie, ale nie do wszystkich czasowników. Dopełniacz to jest ten przypadek, który neguje swojego negatywnego brata biernika.Biernik: mam ogrzewanie. Dopełniacz: nie mam ogrzewania. Biernik: mam prąd. Dopełniacz: nie mam prądu. Tak? Wtedy jak doczepiamy "nie" do typowych końcówek, do typowych czasowników biernika, przechodzimy płynnie w dopełniacz. Za chwilkę przypomnimy sobie troszkę tego dopełniacza, bo nie zostało nam bardzo dużo czasu, żeby w domku sobie też troszkę go przypomnieć. Jak mamy podręcznik otwórzmy sobie go na stronie czterdziestej trzeciej i za chwileczkę pobawimy się w odtwarzanie tabeli. Dzisiaj przypomnimy sobie tę negację w dopełniaczu, ale liczby pojedynczej. W zależności od tego, czego nie mamy, kogo nie lubimy, nie chcemy, nie pijemy, nie jemy i tak dalej. Jeżeli to są słowa przedstawione rodzajem nijakim, pamiętamy, że my używamy troszkę innych końcówek. Przymiotnik dostanie "ego" czy "iego", a rzeczownik końcówkę "a". No chyba, że to jest łacinizm, którego nie odmienimy, tak? Tatiano, jeżeli jest smaczne mleko, to powiedz mi, czego nie pijemy? [01:21:01.9] speaker_2: Nie pijemy smacznego mleka. [01:21:04.3] TEACHER: Mhm. A jak jest jasne słońce? Nie widzę. [01:21:08.4] speaker_2: Jasnego słońca. [01:21:10.2] TEACHER: Tak. A teraz uwaga! Słowa, które się kończą na "ę" i oznaczają małe istoty: niemowlę, kocię, kurczę. Jest miłe niemowlę. Nie kołyszę kogo? [01:21:22.7] speaker_2: Miłego niemowlęcia. [01:21:24.7] TEACHER: Mhm. A jeżeli jest szczenię? Nie głaszczę kogo, czego? [01:21:31.5] speaker_2: Nie głaszczę miłego szczenięcia. [01:21:33.9] TEACHER: Brawo! Pamiętamy dodawać sufiksy. Były też inne słowa, które mają na końcu "ę" typu imię czy ramię. Jest jakieś drogie imię, ale niestety nie pamiętam. [01:21:46.6] speaker_2: Drogiego imienia. [01:21:48.4] TEACHER: Mhm. Ramię. Nie widać teraz mojego. [01:21:52.5] speaker_2: Ramienia. [01:21:53.5] TEACHER: Ramienia. Dobrze. Centrum, archiwum, laboratorium to są łacinizmy, których nie odmienimy. Więc jest centrum. Jadę do. [01:22:03.7] speaker_2: Do centrum. [01:22:04.7] TEACHER: Do centrum. Bardzo dobrze. Bez odmian. W rodzaju żeńskim nie ma większych kłopotów. [01:22:10.6] speaker_2: Można ja <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:22:16.5] TEACHER: W liczbie pojedynczej nie zmieniamy w żadnym. [01:22:20.3] speaker_2: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:22:23.1] TEACHER: Tak. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> - <<>> <<>> - <<>> Jeżeli chodzi o rodzaj żeński, no to rodzaj żeński. Przymiotnik będzie miał końcówkę "y", rzeczownik dwie: "y" albo "i". Jak tylko temat jest miękki, intuicyjnie będziemy dawali "i". Marino. Jest stara mapa. Nie mam na biurku czego? [01:22:52.3] speaker_2: Starej mapy. [01:22:53.5] TEACHER: Mhm. Duża kobieta. Nie widzę. [01:22:57.7] speaker_2: Dużej kobiety. [01:22:59.1] TEACHER: Tak. Jest jakaś piękna miłość. Niestety do niego nie czuję. [01:23:05.1] speaker_2: Pięknej miłości. [01:23:07.0] TEACHER: Miłości. [01:23:08.5] speaker_2: Miłości. [01:23:09.5] TEACHER: Mhm. Wielka gospodyni. Nie widzę kogo? [01:23:14.5] speaker_2: Wielkiej gospodyni. [01:23:16.9] TEACHER: Tak. Takie zostanie. Mhm. Dobrze. Skoro dopełniacz neguje biernik. W bierniku pamiętamy były dwa typy słów. Był klucz i był brat. Mówimy: mam klucz, ale mam brata. Tak? Ze względu na to, co żyje czy nie żyje były inne końcówki. Skoro dopełniacz neguje biernik, to te pojęcia też muszą być. Więc znowu dzielimy męskie słowa na te nieżywotne i te żywotne. Więc rodzaj męski, żywotny i nieżywotny. Przymiotniki będą miały te same końcówki, ale rzeczownik dla żywotnego będzie miał albo końcówkę "a". Chyba że słowo w mianowniku kończy się na "a", to wtedy dajemy żeńską gramatykę, tak? Andrieju, jeżeli jest jakiś łaskawy przyjaciel, ale ja nie mam kogo? [01:24:09.8] speaker_10: Miłego przyjaciela. [01:24:13.1] TEACHER: Łaskawy przyjaciel. [01:24:15.3] speaker_10: Łaska-łaskawego przyjaciela. [01:24:18.0] TEACHER: Mhm. A jeżeli jest miły kot? Nie mam. [01:24:22.5] speaker_10: Miłego kota. [01:24:24.0] TEACHER: Okej. I teraz podchodzimy do tych alfonsów. Mężczyzna, tata. Już się kończą na "a", więc potrzebują żeńskiej gramy typu: jest tęgi mężczyzna. Nie widzę kogo? Czego? [01:24:38.4] speaker_10: Mężczyzny. [01:24:39.8] TEACHER: Jakiego? [01:24:40.8] speaker_10: Tęgiego. Tęgiego mężczyzny. [01:24:44.2] TEACHER: Dobrze. Głupi tata. Nie ma. [01:24:47.7] speaker_10: Głupiego taty. [01:24:49.6] TEACHER: Mhm. Super. A jeżeli jest kolega? Niestety nie mam. [01:24:57.0] speaker_10: Też głupiego kolegi. [01:24:59.3] TEACHER: Kolegi. Mhm. Ślicznie. Z nieżywotnym będzie trochę więcej kłopotów, bo tam tendencyjnie słowa będą miały albo końcówkę "a", albo końcówkę "u". Za chwilkę przypomnimy sobie. Może sprawdzimy naszą intuicję. Polina. Jeżeli jest stary klucz, czego ty nie masz? Klucza czy kluczu? [01:25:25.2] speaker_2: Starego klucza. [01:25:27.2] TEACHER: Mhm. Dobrze. A jak jest malutki laptop? Nie kupiłaś. [01:25:31.7] speaker_2: Malutkiego laptopa. [01:25:33.7] TEACHER: Okej, jest październik. Nie lubisz. [01:25:37.6] speaker_2: Nie lubię października. Października. [01:25:40.8] TEACHER: Paż-października. [01:25:43.7] speaker_2: Pa-paż. Października. [01:25:47.4] TEACHER: Dobrze. Drogi samochód. Nie masz. [01:25:52.1] speaker_6: Drugiego samochu-- samochodu. Samochodu [01:25:57.8] TEACHER: Samochodu, tak, dobrze. Smutek nie czujemy? [01:26:02.4] speaker_6: Smutku. [01:26:03.5] TEACHER: Mhm. A jeżeli jest tani makaron, to ty nie kupujesz do domu? [01:26:08.5] speaker_6: Taniego makaronu [01:26:09.9] TEACHER: Taniego makaronu. Okej. Kiedy "a", kiedy "u"? Tendencyjnie. Tutaj trzeba będzie troszeczkę się zastanowić. Zróbmy sobie tak. My sobie popatrzymy na to, kiedy Polak da, da "u", bo w pozostałych przypadkach w końcu będziemy dawali "a". A więc jeżeli my czegoś nie lubimy i nie znosimy i to są dni tygodnia, no to Walerio, jakich my dni nie lubimy? [01:26:43.5] speaker_6: Poniedziałku, wtorku, czwartku, piątku. [01:26:47.1] TEACHER: Mhm. Dobrze. Ania, jaka jest druga grupa? [01:26:55.2] speaker_2: Rzeczowniki zbiorowe i subs-substancjalnie. [01:27:04.8] TEACHER: Tak. Zbiorowa, zbiorowe i jakieś substancje. Więc czego na przykład można nie lubić? Nie mieć? [01:27:12.2] speaker_2: Lasu, dumu. [01:27:14.7] TEACHER: Dymu [01:27:15.6] speaker_2: Dymu, soku, kremu. Popiołu, makaronu, ryżu, cukru. [01:27:26.9] TEACHER: Mhm. Zbiorowy to jak coś składa się z wielu elementów, ale elementów, ale my używamy liczby pojedynczej, prawda? Cukier składa się z wielu, wielu elementów malutkich, ale używamy liczby pojedynczej. Mówimy: "Nie lubię tego cukru". Tak? To samo będzie z ryżem i z makaronem. Ale czy są jakieś wyjątki? [01:27:48.3] speaker_2: Chleba i sera. [01:27:50.2] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Dmytro. Następna grupa to jaka? [01:27:58.3] speaker_9: Abstrakcje, procesy, wydarzenia. [01:28:03.2] TEACHER: Mhm. Abstrakcje pamiętamy tego, czego nie dotkniemy rączką. Smutek, ból, żal. Nie czuję. [01:28:10.7] speaker_9: Nie czuję smutku, bólu, żalu. [01:28:15.5] TEACHER: Mhm. [01:28:16.3] speaker_9: Nie lubię egzaminu [01:28:18.1] TEACHER: Tak. [01:28:18.6] speaker_9: Koncertu, obiadu. [01:28:20.5] TEACHER: Tak jest. Mhm. Bo obiad też możemy potraktować jako proces, kiedy jemy swój obiad dwadzieścia minut albo trzydzieści. Dobra. Tatiana. Następna grupa to jaka? [01:28:37.4] speaker_2: Rzeczowniki odczasownikowe. [01:28:40.3] TEACHER: Mhm. [01:28:41.7] speaker_2: Biegu, skoku, zeszytu, długopisu. [01:28:46.6] TEACHER: Tak, bo tu długo pisać. Dlatego długopisu. [01:28:51.1] speaker_2: A zeszyt? [01:28:52.4] TEACHER: Bo zszywamy ten papier, żeby został zeszyt. [01:28:56.2] speaker_2: Mm. [01:28:57.9] TEACHER: On został zszyty. Tak? Też widzicie zszywki. To czym, czym one są zszyte? To zszywki. [01:29:04.2] speaker_2: Mhm. [01:29:05.5] TEACHER: Mhm. Tak. Andrieju, następna grupa to jaka? [01:29:10.6] speaker_9: Nazwy pojazdów. [01:29:12.1] TEACHER: Mhm. [01:29:13.3] speaker_9: Roweru, pociągu, tramwaju, autobu-autobusu. [01:29:18.6] TEACHER: Ale? [01:29:19.9] speaker_9: Ale busa [01:29:21.1] TEACHER: Ale busa, bo bus jest malutki. Traktujemy go troszkę inaczej. Tak. I Walerio. Ostatnia grupa to jaka? [01:29:29.7] speaker_6: Miejsca i budynki. Garażu, sklepu, parku, domu, baru i pubu. [01:29:37.2] TEACHER: Tak. [01:29:38.9] speaker_6: Pub. [01:29:39.9] TEACHER: Ale? [01:29:42.1] speaker_6: Ale kiedy kościół, dworzec i szpital tam końcówka "a". Kościoła, dworca, szpitala. [01:29:52.6] TEACHER: Proszę, teraz przeczytaj tak, jak jest napisane. [01:29:55.4] speaker_6: Kościoła? [01:29:56.7] TEACHER: Nie, kochana. [01:29:57.7] speaker_6: A. Kościoła. [01:30:00.3] TEACHER: Tak. [01:30:01.0] speaker_6: Dworca [01:30:02.1] TEACHER: Mhm. [01:30:03.1] speaker_6: I szpitala. [01:30:04.7] TEACHER: Tak jest. Wiemy, że jeden z tych kontekstów właśnie dopełniacza to jest jeszcze kierunek, prawda? Jak bierzemy sobie czasownik ruchu typu iść i wskazujemy, gdzie my idziemy, jaki jest nasz kierunek, no to dajemy nasze "do" i też iść do garażu, do sklepu, do parku, ale iść do kościoła, dworca i szpitala. Jak oswoimy się z tymi grupami, to pozostałe powinniśmy już rozumieć, że będzie "a". W domku jeszcze raz poproszę, żebyście zerknęli i samodzielnie poczytali, kiedy na pewno jeszcze damy "a". Zobaczycie, że bardzo dużo będzie podobieństw z biernikiem, szczególnie z tymi wyjątkami. Bo Polak mówi: "A ja tańczę walca". Nie tańczę walca. Ja lubię dolara? Lubię dolara. To sobie zerknijcie jeszcze raz. Dodatkowo przeczytajcie w domku. Ale teraz, żeby troszeczkę popatrzeć, kiedy co dać, zróbmy sobie takie małe-- chwileczkę. Mieszu, mieszu. Moment. Na koniec zrobimy sobie zadanko na podsumowanie i jeżeli widzicie, że na przykład to jest słowo pasuje do tej kategorii, o której rozmawialiśmy, to dajemy "u". Jeżeli nie pasuje to dajemy "a", ale to będzie też zadanko na mieszanie. Chwila. Dziś bajzel się zrobił na tym. O tu. Próbujemy powiedzieć, czego nie mamy, czego nie lubimy czy na przykład nienawidzimy. Ania, zaczynamy od ciebie. [01:31:54.4] speaker_2: Nie idziemy dziś do babci, tylko do [01:32:02.3] speaker_11: Dentysta [01:32:04.1] TEACHER: Ale czemu nie zmieniasz tego słowa? Dentysta to mianownik. [01:32:08.2] speaker_11: A, do dentystu. [01:32:12.5] TEACHER: Dlaczego? On się kończy na A. Dajemy żeńską gramatykę. [01:32:19.7] speaker_11: Do dentysty? [01:32:21.3] TEACHER: Tak. [01:32:22.8] speaker_11: Mm. [01:32:26.4] speaker_10: Przepraszam, a <<>> do dentysta <<>> dopełniacz, jeśli tam nie idziemy k babuszke, no idziemy k stomatologu. [01:32:42.1] TEACHER: Nie rozumiem twojego pytania. [01:32:44.0] speaker_10: Tam <<>> być biernik. [01:32:46.4] speaker_11: Do to jest kogo? Czego? Nie biernik. [01:32:50.0] TEACHER: Przed chwilką o tym wam powiedziałam przecież. [01:32:52.5] speaker_10: Ja pojął. Lubię dentystę, idzie do dentysty. [01:32:58.6] TEACHER: Tak, idę do dentysty. Jak idę do domu, do garażu, do szpitala i do babci, i do dentysty. [01:33:07.3] speaker_10: Dziękuję. [01:33:09.7] speaker_11: Nienawidzę wiatra. [01:33:15.5] TEACHER: Nie, kochana. [01:33:17.1] speaker_11: Nie? Wiatru. [01:33:19.5] TEACHER: Mhm. [01:33:21.3] speaker_11: A, wiatru, deszczu, śniegu. [01:33:26.7] TEACHER: Mhm. [01:33:28.4] speaker_11: Nie mam dziś na sobie. [01:33:31.3] TEACHER: Na sobie. [01:33:32.2] speaker_11: Na sobie czerwonego szalik. Szaliku. Szali. [01:33:47.1] TEACHER: Ty masz słowo szalik. Nie szal, a szalik. [01:33:50.7] speaker_11: Szalika. [01:33:52.2] TEACHER: Szalika. [01:33:53.5] speaker_11: A, szalika. [01:33:54.7] TEACHER: Szalika. Tak. Mhm. Walerio, dla ciebie dalej. [01:34:00.6] speaker_6: A koło sąsiadki nie ma jed, tak, jednej łap, łapki. A bardzo mi go szkoda. [01:34:13.0] TEACHER: Go. [01:34:13.6] speaker_6: Go szkoda. Nie widzę naszego profesora wychodzić w dom, w domu. [01:34:20.6] TEACHER: Wychodząc. [01:34:21.9] speaker_6: Wychodząc z domu nie wziąłem. [01:34:27.6] TEACHER: Nie wziąłem. [01:34:29.1] speaker_6: Nie wziąłem portfelu i parasola. [01:34:34.3] TEACHER: Portfel i parasol jest jedna grupa. Tam, gdzie było um, my o niej nie rozmawialiśmy. [01:34:42.2] speaker_6: Nie wziąłem portfela i parasola. [01:34:47.7] TEACHER: Mhm. Jak poczytacie sobie tę grupę, to portfel i parasol doczepimy do garderoby, do ubrań. Tak, to będzie w A. Dobra. Tatiano, następny poproszę. [01:35:04.2] speaker_11: Po świętach w domu nie ma żadnego, tak, czystego widelca i czystego talerza. [01:35:18.9] TEACHER: Tak, bo to jest ta sama grupa. Widelec i talerz. [01:35:23.7] speaker_11: Ja stanowiłam, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> talerz. [01:35:28.8] TEACHER: Talerz to rodzaj męski. [01:35:31.1] speaker_11: Ale z ciebie uczeń. Nie masz ani zeszytu, ani długopisu. Dramat. [01:35:40.4] TEACHER: Dramat? [01:35:41.3] speaker_11: Dramat. Nie chcę świężego, nie, świeżego mleka i tego samo, samochodu. [01:35:56.4] TEACHER: Du, tak, bo to pojazd. Super. Tak, Marino dalej poproszę. [01:36:04.8] speaker_6: Nie mam drogiego forda i rowera. [01:36:15.6] TEACHER: Ale rower to jest nazwa pojazdu. To jest typ pojazdu, jak samochodu. [01:36:23.7] speaker_6: Roweru. [01:36:24.6] TEACHER: Mhm. [01:36:27.6] speaker_6: Nie idę do, nie idę dzisiaj do szkoły i przedszkola. Nie. [01:36:35.4] TEACHER: Super. Tak. I przedszkola. [01:36:40.1] speaker_6: Nie jem ogórka na śniadanie i kawy też nie piję. [01:36:48.5] TEACHER: Dobrze. Super. Tak, Andrei dalej ty. [01:36:54.8] speaker_10: Nie lubię jabłka, banana i soku pomarańczowego. [01:37:06.1] TEACHER: Pomarańczowego. [01:37:08.0] speaker_10: Pomarańcz, pomarańczowego. [01:37:10.7] TEACHER: Tak. [01:37:11.9] speaker_10: Nie mam dobrego ołówka i kolor, kolorowego ptaka. Co jest ptak? [01:37:24.0] TEACHER: Tak. Śpiewa. Taki mały, ptaszyna to jest ptak. [01:37:31.3] speaker_10: A to, to jest okej. [01:37:35.9] TEACHER: Taki bocian na przykład to ptak. [01:37:39.0] speaker_10: Mhm. Nie pije soku. [01:37:42.9] TEACHER: Nie pije. [01:37:43.4] speaker_10: Nie pije soku pomidorowego i kefiru. [01:37:47.1] TEACHER: Dobrze. Tak. Malino ciebie jeszcze poproszę. [01:37:57.2] speaker_0: Nie kupiłam dla dziadka gazety i ciemnego piwa. [01:38:03.4] TEACHER: Mhm. [01:38:07.2] speaker_0: W Rossmannie już nie ma tego kremu, który chciałam kupić. Od poniedziałku do piątku jestem cały czas w pracy. [01:38:24.4] TEACHER: Super. [01:38:25.2] speaker_9: A czemu który, a nie którego? [01:38:31.5] TEACHER: Można od razu mi dać kontekst, z którego przykładu? Bo nie rozumiem. [01:38:35.7] speaker_9: W Rossmannie już nie ma tego kremu, który. [01:38:41.0] TEACHER: Który chciałem kupić, bo kupić co? [01:38:44.3] speaker_9: Mhm. [01:38:45.7] TEACHER: W drugiej części jest wymagany biernik. [01:38:50.4] speaker_9: Okej. [01:38:52.2] TEACHER: Tak. I Dmytro jeszcze dla ciebie. [01:38:56.1] speaker_9: Nie lubię arogan, aroganckiego sąsiada i głupiej sąsiadki. Nie mam dziś humoru, więc nie idę do restauracji. [01:39:19.4] TEACHER: Dobrze. Okej. [01:39:21.6] speaker_9: Od poniedziałku do piątku jestem cały czas w pracy. [01:39:26.1] TEACHER: Dobra. Dobrze więc w domku kochani, przypominamy sobie troszkę dopełniacza i będzie zadanie numer pięć. Jak mamy pytania to je zadajemy. Pamiętamy tylko jeszcze, żeby jeszcze raz w domku popatrzeć na te dwie grupy. Kiedy "u", a kiedy "a". Jak pytanie są zadajemy. [01:39:52.2] speaker_0: Nie mamy. [01:39:54.9] TEACHER: Dobra, to na dzisiaj sobie skończymy. We wtorek będziemy kontynuować negację, ale już w liczbie mnogiej i zahaczymy jeszcze jeden kontekst, bo to negacja nie lubię i nie mam to nie jest jedyny kontekst, kiedy użyjemy dopełniacza. Na dzisiaj dziękuję serdecznie. Życzę też miłego tygodnia, fajnego, pięknego weekendu. Do zobaczenia we wtorek. [01:40:22.7] speaker_0: Do zobaczenia. [01:40:24.7] speaker_9: Dziękuję. [01:40:25.2] TEACHER: Dziękuję. Pa pa.