[00:00:10.5] ANIA: Dzień dobry. [00:00:11.9] TEACHER: Dzień dobry. Cześć Aniu. Tak Aniu, powiedz proszę, z jakim nastrojem wstałaś dzisiaj? [00:00:22.6] ANIA: Mam dobry nastrój. [00:00:24.8] TEACHER: A z jakim wstałaś? Ja na przykład wstałam, miałam bardzo zły nastrój, bo bolą mnie brzuch i wszystko na świecie, więc nie chciało mi się nawet wstawać. [00:00:37.1] ANIA: Mnie się było wszystko w porządku. [00:00:40.1] TEACHER: W porządku. A jakbyś mogła określić swój nastrój odchodząc od słowa porządek. Jaki on był? [00:00:49.8] ANIA: No był taki spokojny. [00:00:53.0] TEACHER: Spokojny. [00:00:54.1] ANIA: Spokojny. [00:00:55.1] TEACHER: Tak. Dobrze. Polina, ty z jakim nastrojem dzisiaj wstałaś? [00:01:00.6] PAULINA: Dzień dobry. [00:01:01.8] TEACHER: Polineczko. [00:01:04.0] PAULINA: Taki nastrój jest normalny. Trochę niewyspana, bo wczoraj było dużo pracy i późno legła spać. Ale. Teraz normalnie. [00:01:22.8] TEACHER: Mhm. Okej. Tylko spać nie legła, a położyłam się spać. [00:01:28.9] PAULINA: Położyłam się. [00:01:30.4] TEACHER: Tak. Położyłam się spać. Mhm. Dobrze. Marino, a ty z jakim nastrojem wstałaś? [00:01:39.5] MARINA: Dzień dobry. Ja wstałam z bardzo dobrym nastrojem. Wszystko w porządku. Wyspałam się. [00:01:51.7] TEACHER: Mhm. [00:01:54.5] MARINA: Jeszcze nie, nie miałam śniadanie, ale wszystko w porządku. [00:02:02.2] TEACHER: Okej, dobrze. A żeby w twoim przypadku się wyspać, ile godzin trzeba spać? [00:02:09.0] MARINA: Osiem. [00:02:10.3] TEACHER: Tak. I ty równiutko jak w zegarku szwajcarskim spałaś osiem godzin. [00:02:15.2] MARINA: Mhm. Tak. Osiem godzin to, to bardzo dobrze. [00:02:21.0] TEACHER: Super. Dobrze, dziękuję pięknie. Haniu, a ty z jakim nastrojem dzisiaj wstałaś? [00:02:27.5] HANIA: Wszystko dobrze. Jestem w pracy. Była. Miała jedną klientką. Wczoraj miała dzień wolny. Jutro też mam dzień wolny. Wszystko dobrze. [00:02:41.2] TEACHER: Okej, dobrze. Zobacz. Jest jedna klientka. Miałam kogo co? [00:02:46.4] HANIA: Miałam jedną klientką. Czy jednego klienta. [00:02:52.7] TEACHER: To wtedy mężczyzna, a kobieta muszą być inne końcówki biernika polskie. Jedną. [00:02:59.2] HANIA: Jedną klientką. [00:03:02.8] TEACHER: Nie kochana. [00:03:03.7] HANIA: Klientkę. [00:03:05.1] TEACHER: Klientkę. Mhm. Tak, tak. Odpoczęłaś wczoraj podczas dnia wolnego? [00:03:11.3] HANIA: Tak, tak, tak. Wykłykałam cleaning. Robiliśmy- [00:03:17.3] TEACHER: Co zrobiłaś? [00:03:18.7] HANIA: A jak to po polsku? Zamówiłam. Zamówiłam cleaning. [00:03:23.8] TEACHER: A okej. Zamówiłaś cleaning. [00:03:26.7] HANIA: Tak. Wszystko posprzątali. Myli okna. [00:03:31.5] TEACHER: Mhm. [00:03:31.7] HANIA: Piekarnik, chwylyuwku, lodówku. [00:03:36.0] TEACHER: Chwi co? Jaka chwylyuwka? [00:03:37.9] HANIA: Mikro, mikro chwylyuwku. [00:03:41.1] TEACHER: A nie kochana, trochę inaczej. To jest mikrofalówka. [00:03:44.6] HANIA: A mikrofalówkę, dobrze. Lodówkę. [00:03:48.3] TEACHER: Kochana, a teraz uważaj na końcówki. Tak. Jest mikrofalówka. Lodówka to jest jaki rodzaj? Męski? Żeński? Nijaki? Czyje to są słowa? [00:04:06.5] HANIA: Lodówka. Ona żeński. [00:04:08.5] TEACHER: Ona. Super. Więc tak samo. Zobacz tak samo jak klientka. Miałam klientkę i myli kogo co? [00:04:17.9] HANIA: O, dobrze. Okna. No to liczba mnoga. [00:04:23.5] TEACHER: Ja rozumiem. Nie czepiam się okna czy piekarnika. Czepiam się lodówki i mikrofalówki. Nie można dać końcówki u. [00:04:32.8] HANIA: E. [00:04:33.9] TEACHER: E. No to myli co? [00:04:36.6] HANIA: Mikrofalówkę. [00:04:39.3] TEACHER: Super. [00:04:40.6] HANIA: Lodówkę. [00:04:40.6] TEACHER: I lodówkę. Bardzo dobrze. Mhm. Okej, czyli teraz w domu czysto i świeżo. [00:04:48.0] HANIA: Na dziś tak. Na jutro nie wiem. [00:04:51.2] TEACHER: Aha, okej. Dobrze. Dziękuję pięknie. Andrieju. Dzień dobry. [00:04:57.0] ANDREI: Cześć. [00:04:58.1] TEACHER: Cześć Andrieju. A ty z jakim nastrojem dzisiaj wstałeś? [00:05:04.2] ANDREI: Z dobrym. Trochę niewyspany, ale z dobrym. [00:05:07.8] TEACHER: Mhm. A długo? Jak długo temu się obudziłeś? [00:05:13.0] ANDREI: Obudziłeś o ósmej trzydzieści, ale miałem tylko siedem godzin snu. [00:05:23.5] TEACHER: Mhm. Czy to dla ciebie jest okej? Czy potrzebujesz więcej? [00:05:27.1] ANDREI: Nie. Ja potrzebuju. [00:05:31.0] TEACHER: Potrzebuję. [00:05:32.6] ANDREI: Potrzebuję osiem. [00:05:36.3] TEACHER: Mhm. Okej. Tylko pamiętajmy, jak my nazywamy godzinę i tam jest ta ósemka to musi być o ósmej. [00:05:45.3] ANDREI: Ósmej. [00:05:46.1] TEACHER: Tak. [00:05:46.2] ANDREI: Ósmej trzydzieści. [00:05:47.5] TEACHER: O ósmej trzydzieści. Dobrze. Okej. Dziękuję pięknie. Tatiana, dzień dobry. [00:05:55.5] ANIA: Dzień dobry. [00:05:56.5] TEACHER: Dzień dobry. Tatiana, a ty z jakim nastrojem dzisiaj wstałaś? [00:06:01.3] ANIA: Z dobrym nastrojem. Wszystko w porządku. [00:06:06.1] TEACHER: Dobrze. Czy ty się wyspałaś? [00:06:09.8] ANIA: Myślę, że wyspałam. Ja zawsze śpię sześć godzin. To nie jest wystarcz, ale ja już przyzwyczaiłam się. Przyzwyczaiłam się. Tak. [00:06:27.8] TEACHER: Okej, tylko zobacz. Wystarczy to jest samodzielny czasownik. Jeżeli łączysz to z konstrukcją, to nie jest to wtedy wystarczająco. [00:06:39.3] ANIA: Wystarczająco. Dziękuję. [00:06:42.1] TEACHER: Okej. A czy ty w weekend śpisz więcej? [00:06:46.9] ANIA: Jestem taka osoba zdenerwowana. To czasami mogę spać. Trywożnik. Ja nie wiem, jak to było po polsku. Trywożna. [00:07:02.3] TEACHER: I można powiedzieć, że jestem osobą, która czuje ciągle trwogę. [00:07:09.0] ANIA: Jestem osobą, która, która czuje ciągle trwoga i dlatego czasami mogę spać do godziny ósmej na przykład. Ale czasami mogę obudzić się o szóstej, bo dzieci obudzają się zawsze o szóstej lub o siódmej, bo idą spać o dziewiątej, to dla nich godzina szósta już dziewięć godzin snu. I oni zawsze obudzają. I ja czuję. [00:07:43.5] TEACHER: Budzą się. [00:07:44.2] ANIA: Budzą się i ja czuję i też mogę obudzić, obudzić się. [00:07:51.5] TEACHER: A ty czujesz na poziomie intuicji tak? Czy nosem? [00:07:55.3] ANIA: Nie. Słyszę, słyszę, słyszę. [00:08:00.4] TEACHER: A uszkiem tylko słyszę. [00:08:02.6] ANIA: Dobrze. [00:08:03.6] TEACHER: Słyszę, słyszę. Okej. [00:08:04.8] ANIA: Słyszę. [00:08:05.9] TEACHER: Super. Dziękuję serdecznie. [00:08:07.8] ANIA: Dziękuję. [00:08:08.9] TEACHER: Dmytro. Dzień dobry. [00:08:11.9] ANDREI: Dobry. [00:08:13.0] TEACHER: Dzień dobry. Dmytro. Czy ty dzisiaj już jesteś w dobrej kondycji? Wyspany? [00:08:18.7] ANDREI: Tak, w dobrej kondycji. Jestem wyspany, ale mam powolny styl życia. To tylko obudziłem się. [00:08:31.6] TEACHER: Aha. Trzy minuty temu czy pięć? [00:08:37.3] ANDREI: Pięć. [00:08:39.6] TEACHER: Okej, dobrze. A tobie odpowiada twój ten styl, wolny styl życia. Ty później nie musisz nigdzie biec. [00:08:50.1] ANDREI: Muszę tylko studiować teraz, ale wolę studiować bardzo, bo nie chcę bardzo długo nie mieć roboty. [00:09:16.2] TEACHER: Okej. Dobrze. Dziękuję pięknie. Kochani, zanim polecimy sobie i zrobimy w ogóle wejście w dzisiejszy temat, przypomnimy sobie troszeczkę miejscownika. Jeżeli po jego przypomnieniu pojawią się jakieś pytania, to śmiało je zadajemy. Zrobimy sobie dwie rundki. Dwie rundki pytań. Będą pytania na. Będą też wyskakiwały obrazki i na podstawie tego obrazka trzeba będzie na to pytanie odpowiedzieć. No na przykład: w czym pijesz lemoniadę? Piję lemoniadę. To jest szklanka. Rodzaj żeński. Wiemy, że k przechodzi w c, więc piję w szklance tę lemoniadę. Marino dla Ciebie kolejne pytanie. [00:10:15.4] ANIA: Gdzie oglądasz film? Film oglądam w kinie. [00:10:29.5] TEACHER: Bardzo dobrze. Andrieju, dla Ciebie następne pytanie. Włącz proszę mikrofon, bo my Ciebie nie słyszymy. [00:10:40.6] ANDREI: Przepraszam. Na czym śpisz? Śpię na łóżku. [00:10:47.4] TEACHER: Łóżku. [00:10:48.7] ANDREI: Łóżku. [00:10:49.7] TEACHER: Aha. Tak. Paulino, lecimy dalej. [00:10:55.6] PAULINA: O czym marzysz? Marzę o otrzymaniu karty rezydenta. [00:11:07.3] TEACHER: Tak. A teraz na podstawie obrazka. [00:11:11.8] PAULINA: Aha. Marzę o swoim domu. [00:11:16.0] TEACHER: Bardzo ładnie. Tak, Ania. Dalej dla Ciebie. [00:11:23.5] ANIA: Gdzie byłeś? Byłam. Jak to będzie? Byłam w Niemczech. [00:11:40.9] TEACHER: Nie kochana. Ten kraj nazywa się Niemcy. [00:11:44.4] ANIA: Niem. Byłam w Niemcy. [00:11:53.5] TEACHER: Ktoś pamięta? [00:11:56.4] ANIA: W Niemczech. [00:11:58.4] TEACHER: W Niemczech. Tak, byłam w Niemczech. Aha. Tak. Hania, dla Ciebie następne. [00:12:07.3] speaker_6: Mieszkam w Polsce [00:12:09.3] TEACHER: Mhm. Super. Dmytro dalej poproszę. [00:12:13.8] ANDREI: Yy, na kim nie możesz polegać? [00:12:19.0] TEACHER: Tak. [00:12:19.5] ANDREI: A co to jest polegać? [00:12:21.5] TEACHER: Polegać na kim to znaczy na kogoś liczyć. Wierzyć komuś. [00:12:28.9] ANDREI: Mm. Polegać. Tak? [00:12:36.7] TEACHER: Tak. [00:12:39.9] ANDREI: Yy. Nie mogę polegać na, yy. [00:12:50.0] TEACHER: To jest policjant. [00:12:55.7] ANDREI: Policjanta? [00:12:58.1] TEACHER: Nie. Na kim? Nie na kogo. [00:13:00.5] ANDREI: Na kim? [00:13:01.6] TEACHER: Na kim? No to masz pytanie, prawda? Na kim? [00:13:07.1] ANDREI: A, yy. Na policjantu? [00:13:13.9] TEACHER: Nie. Weź inny jakiś czasownik dla charakterystyczny dla miejscownika. Policjant rozmawiam o...? [00:13:29.1] ANDREI: Policjant. [00:13:31.0] TEACHER: Policjancie. [00:13:31.0] ANDREI: Policjancie. [00:13:32.3] TEACHER: No i nie możesz polegać na kim? [00:13:36.4] ANDREI: Na policjancie. [00:13:38.2] TEACHER: Tak. Mhm. Okej. Tatiano, następne poproszę. [00:13:46.4] ANIA: O kim czytasz? Czytam o, mm, Marii Skłodowskiej-Curie. [00:13:54.9] TEACHER: Mhm. Super. O Marii. [00:13:58.1] ANIA: Marii Skłodowskiej-Curie. [00:14:00.5] TEACHER: Okej, dobrze. I robimy sobie jeszcze jedną rundkę. Polina teraz zaczniemy od ciebie. [00:14:08.5] speaker_6: O czym marzysz? Marzę o pierścionku. [00:14:13.5] TEACHER: Mhm. Super. Tak, Ania dalej. [00:14:19.6] ANIA: O czym myślisz? Myślisz. Myślę o roze. [00:14:30.5] TEACHER: To jest róża, nie z- [00:14:32.5] ANIA: A, o róże. [00:14:35.7] TEACHER: O róży. [00:14:37.4] ANIA: O ru, a, o róży. [00:14:39.6] TEACHER: O róży. Tak. Andrieju dalej. [00:14:44.9] ANDREI: A w czym pływasz? Pływam w basenie. [00:14:49.8] TEACHER: Mhm. W basenie. [00:14:52.0] ANDREI: W basenie. [00:14:53.2] TEACHER: Tak. Dmytro dalej. [00:14:57.3] ANDREI: O kim słyszałeś? Słyszałem o, yy, kto to jest? [00:15:05.0] ([śmiech]) [00:15:05.0] TEACHER: Narciarz, bo na nartach jeździ. [00:15:09.2] ANDREI: Yy. On. [00:15:20.6] TEACHER: Narciarz. [00:15:23.3] ANDREI: Narciarze? [00:15:23.3] TEACHER: Narciarz kończy się na rz. Na dwuznak. Co dajemy po dwuznakach w rodzaju męskim? [00:15:29.9] ANDREI: Yy, ów? [00:15:31.4] TEACHER: Tak. Słyszałem o? [00:15:35.5] ANDREI: Narciarzu. [00:15:36.7] TEACHER: O narciarzu, tak. A jeżeli to człowiek, to słyszałem o? [00:15:43.6] ANDREI: Człowiekie? [00:15:48.6] TEACHER: Nie. K, g, h dajemy ów w rodzaju męskim. [00:15:55.3] ANDREI: Człowieku. [00:15:56.5] TEACHER: O człowieku. Mhm. Tak. Hania dalej poproszę. [00:16:03.3] speaker_6: Nie chcesz myśleć. Nie chcę myśleć o myszu. [00:16:09.4] TEACHER: Mysz to ona. [00:16:11.4] speaker_6: O myszy. [00:16:13.5] TEACHER: Nie. Kończy się na dwuznak. Po dwuznakach co dajemy? [00:16:18.3] speaker_6: I. [00:16:19.5] TEACHER: No. [00:16:20.4] speaker_6: O myszy. [00:16:21.8] TEACHER: O, teraz dobrze. Tak, bo powiedziałaś o myszu. [00:16:28.1] speaker_6: O myszy. [00:16:29.1] TEACHER: O myszy. Super. Marino dalej. [00:16:35.6] ANIA: A w czym jest piwo? Piwo jest w, yy, butelkie? [00:16:47.3] TEACHER: Jest butelka. Jest w czym? [00:16:53.1] ANIA: W butel, butelkie? [00:16:57.0] TEACHER: A k nigdzie nie przechodzi? W rodzaju żeńskim. [00:17:02.3] ANIA: W butelce? [00:17:03.8] TEACHER: W butelce. Tak. Mhm. Tatiano, jeszcze tu poproszę. [00:17:10.4] ANIA: Gdzie kupujesz leki? Leki kupuję w aptece. [00:17:14.4] TEACHER: Mhm. Okej. Super. Dobrze. Tu sobie się zatrzymamy. Na początek jeszcze nam ten miejscownik wróci, ale jeżeli mamy teraz jakieś pytania, to bardzo proszę, zadajemy. Chcemy może gdzieś wrócić? Ktoś czegoś nie zrozumiał? To co, idziemy dalej? [00:17:45.5] speaker_6: Tak. [00:17:46.4] TEACHER: Okej, dobrze. Dzisiaj troszeczkę porozmawiamy z wami o edukacji. Popatrzymy, jak wygląda system edukacyjny, zaczynając od szkoły. I dodatkowo zwrócimy też uwagę na słowa, które charakteryzują edukację. Typu jak się nazywa człowiek, który cały czas się uczy?Jak się nazywa specjalny uniform, który dzieci mogą nosić do szkoły czy tam na przykład do liceum? No bo wiadomo, liceum jest prywatne, liceum jest publiczne. Gdzieś ten uniform obowiązuje, gdzieś nie. Jak się nazywają pewne zajęcia na uniwersytecie? Ile dzieci uczą się w liceum? Ile w technikum, tak? Jakie są stopnie nauki w szkołach wyższych? Ale wiemy, że teraz dzieci zaczynając naukę, chyba od klasy drugiej czy trzeciej, bardzo, bardzo wcześnie zaczyna się, zaczynają się pierwsze zajęcia informatyczne. Teraz dzieci bardzo dobrze sobie radzą w komputerach, prawda? W telefonach. Pół godziny i już dziecko będzie rozumiało, co robić z tym telefonem czy tym, z tym laptopem albo tabletem. Więc dzisiejsze zajęcia zaczniemy sobie troszkę od słów, które potrzebne nam przy obsłudze załóżmy kompa. Od tego sobie zaczniemy. Przed nami są obrazki. Za chwilkę my te obrazki podpiszemy, ale są też słowa. Tatiano, przeczytaj proszę nam te słowa z banku słów. [00:19:26.4] ANIA: Komputer. Myszka. Skaner. Płyta CD. [00:19:34.5] TEACHER: CD. [00:19:34.5] ANIA: CD. Klawiatura. Przeglądarka. Słuchawki. Dysk twardy. Program antywirusowy. A tu nie wiem. Pulpit? Pulpit. [00:19:52.1] TEACHER: Pulpit. Tak, to jest po polsku. Tak. Czy się pojawiły jakieś nieznane nam słowa? [00:20:03.5] ANIA: Przeglądarka. [00:20:06.0] TEACHER: Przeglądarka na przykład Safari to przeglądarka. Google Chrome. [00:20:13.9] ANIA: A pulpit? [00:20:15.7] TEACHER: A pulpit to jest moje biurko, tylko elektroniczne, tak? Gdzie znajdują się foldery, pliki. Teraz widzicie moje biurko albo mój pulpit. Popatrzcie, czy jeszcze może są jakieś słowa, których nie znamy. Dobrze. Aniu, bardzo proszę powiedz nam, co się znajduje na dwóch pierwszych obrazkach. [00:20:52.2] ANIA: Tak. Na pierwszym obrazkie. [00:20:57.2] TEACHER: Obrazku. [00:20:58.4] ANIA: Obrazku ja widzę pulpit. [00:21:03.5] TEACHER: Pulpit, tak. A na drugim? [00:21:09.2] ANIA: A na drugim? Tak. Co to? A to jest programy antywirusowe. [00:21:19.0] TEACHER: Dobrze. Programy antywirusowe. Tak. Haniu, idziemy dalej. Następne dwa obrazki. Co to? [00:21:32.5] HANIA: Klawiatura, myszka. [00:21:35.4] TEACHER: Super. Czy ta klawiatura jest bezprzewodowa? [00:21:41.4] HANIA: Jest gdzieś przewodowy. [00:21:43.2] TEACHER: Przewodowa. Super. A myszka też? [00:21:46.5] HANIA: Też. [00:21:47.4] TEACHER: Też. Pięknie. Tak. Andrieju, dalej poproszę. [00:22:00.1] ANDREI: To płyta CD? [00:22:07.6] TEACHER: Nie. [00:22:09.0] ANIA: To skaner. [00:22:11.4] ANDREI: A, okej, to skaner. [00:22:14.7] TEACHER: Tak. [00:22:18.4] ANDREI: To słuchawki. [00:22:20.6] TEACHER: Czy te słuchawki są tak samo przewodowe jak klawiatura i myszka? [00:22:25.5] ANDREI: Nie. Bezprzewodowe. [00:22:28.1] TEACHER: Bezprzewodowe. Dobrze. [00:22:29.7] ANDREI: Bezprzewodowe. [00:22:30.8] TEACHER: Pięknie. Tak. Marino, dwa następne obrazki. Co to? [00:22:39.2] MARINA: To jest komputer. [00:22:41.4] TEACHER: Tak. [00:22:42.6] MARINA: I płyta CD ili CD, jak oni mówią. [00:22:47.3] TEACHER: CD. Płyta CD. Tak. I Paulino, te dwa ostatnie słowa. Co to jest? [00:22:55.9] PAULINA: Przeglądarka i dysk twardy. [00:22:58.9] TEACHER: Pięknie. Przeglądarka i dysk twardy. Dobrze. Za chwileczkę spróbujemy sobie jeszcze tych słów użyć. Odjedziemy troszeczkę niżej, bo te przedmioty, sprzęty są potrzebne, żeby na nich pracować, żeby na nich coś pisać, oglądać, czegoś w nich szukać i tak dalej. Więc spróbujemy teraz uzupełnić zdania. Dmytro, dla ciebie pierwsze. [00:23:28.7] ANDREI: Pracujemy na komputerze. [00:23:31.8] TEACHER: Super. Tak. A gdyby było słowo laptop, to na czym? [00:23:38.6] ANDREI: Na laptopu. [00:23:41.7] TEACHER: E-e. [00:23:42.9] ANDREI: Laptopie. [00:23:44.0] TEACHER: Laptopie. "U" dajemy tylko po dwóch znakach i po temacie miękkim. A jeżeli jest tablet? [00:23:54.5] ANDREI: Na tabletu? [00:23:57.7] TEACHER: Nie. "U" dajemy tylko po dwóch znakach i po temacie miękkim. [00:24:03.9] ANDREI: To na tablecie. [00:24:05.7] TEACHER: Na tablecie, tak. Tatiano, dalej poproszę. [00:24:11.5] ANIA: Piszemy na klawiaturze. [00:24:14.2] TEACHER: Super.Pięknie. Yy, Palino dalej lecimy. [00:24:23.5] MARINA: Oglądamy na przeglądarce? [00:24:32.2] TEACHER: Mm, to wtedy będzie w przeglądarce. [00:24:36.7] MARINA: Aha, a jeśli na? Na pulpicie może, nie? [00:24:41.5] TEACHER: Może być na pulpicie jak najbardziej. Yy, my mamy słowo komputer. Jaka część komputera i my na niej oglądamy? [00:24:51.5] MARINA: Yy, monitorze? [00:24:53.2] TEACHER: Ślicznie. Na monitorze. A gdyby było słowo ekran? [00:24:58.7] MARINA: Ekranie. [00:24:59.7] TEACHER: Na ekranie. Super. Dobrze Marino, lecimy dalej. Nie słyszymy cię. [00:25:14.2] MARINA: Przepraszam. Przenosimy informacje na, yy, dysk. Dysk tu. [00:25:29.1] TEACHER: Przenosimy informacje na czym? [00:25:32.7] MARINA: Na dysku twardym? [00:25:35.5] TEACHER: Yy, może być. Albo żeby później je włożyć do innego kompa. [00:25:44.5] MARINA: Mm. [00:25:49.9] TEACHER: No komputer na przykład. [00:25:50.8] MARINA: Na, na pły-pły-płytcie. [00:25:53.1] TEACHER: Tak. [00:25:54.7] MARINA: Płytcie CD. [00:25:57.5] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Aniu, dalej poproszę. [00:26:07.5] ANIA: Skanujemy na, yy, skaneru. [00:26:13.9] TEACHER: Oj słoneczko nie. R w co przechodzi? [00:26:19.7] ANIA: Skanerze. [00:26:23.6] TEACHER: Miałaś. Tak. Na skanerze. Nie, na skanerze. [00:26:28.0] ANIA: A na skane-- a r to, mhm, skanerze. [00:26:33.4] TEACHER: Na skanerze tak. Mhm. Andreju dalej. [00:26:39.5] ANDREI: A słuchamy muzyki na słuchawkach bezprzewodowych. [00:26:45.8] TEACHER: Mhm. Tylko ja bym tu poradziła, co zrobić. Yy, jednak jak jest muzyka, to ona znajduje się w środku, prawda? Żeby nikt inny nie słyszał. Więc zamieńmy to "na" na przyimek "w". W czym? [00:27:02.1] ANDREI: Słuchamy muzyki w słuchawkach. [00:27:05.6] TEACHER: Tak, jakich? [00:27:08.2] ANDREI: Bezprzewodowych. [00:27:09.5] TEACHER: Dobrze bezprzewodowych. Super. Dobrze. Haniu, następne poproszę. [00:27:18.8] HANIA: Zapisujemy piłki na piłki. Posyłanie to przeglądarce. [00:27:25.7] TEACHER: Yy, kochanie, nie piłki. Piłką my gramy w piłkę nożną. No. [00:27:31.7] HANIA: A pliki. [00:27:32.9] TEACHER: Mhm. [00:27:33.6] HANIA: Tak. Ja zwiększyłam. Zapisujemy pliki. Dobrze. Jak przetłumaczyć słowo pliki w takim razie? [00:27:45.2] TEACHER: Plik to jakiś folder. Na przykład zobacz. Na pulpicie, tak? To będzie jakiś plik. [00:27:56.6] HANIA: No. [00:27:57.0] TEACHER: Dokument, który jest zachowany ma formę pliku. [00:28:01.9] HANIA: Mhm. I gdzie my jego możemy zapisywać? Pulpicie? [00:28:07.4] TEACHER: Tak. Na pulpicie. Zapisujemy pliki na pulpicie. Tak. I jeszcze ósme poproszę. [00:28:19.3] HANIA: Polegamy na żeby nie mieć problemów z komputerem. Programy antywirusowe. [00:28:29.7] TEACHER: Polegamy na czym? [00:28:31.7] HANIA: Na program, programach. [00:28:37.0] TEACHER: Na programach. Jakich? [00:28:39.6] HANIA: Antywirusowych. [00:28:41.8] TEACHER: Dobrze. [00:28:42.5] HANIA: Mhm. [00:28:45.1] TEACHER: Super. Marino kolejne poproszę. [00:28:52.1] MARINA: A wy-wymieniamy baterie w, yy, w myszce. [00:29:02.2] TEACHER: W myszce. Dobrze. A gdyby była mysz, a nie myszka? [00:29:09.5] MARINA: To w myszy. [00:29:10.6] TEACHER: W myszy. Mhm. Tak. Tylko kochani, jeszcze chodzi o akcent. Wymieniamy baterie. [00:29:20.9] MARINA: Baterie. [00:29:22.1] TEACHER: Mhm. Okej. Tatiano, ostatnie poproszę. [00:29:27.3] ANIA: Szukamy czegoś. Może być w dysku. A nie. Yy, szukamy czegoś w przeglądarce. [00:29:37.2] TEACHER: Mhm. Super przeglądarce. Okej. Czy może my tu jakieś pytania mamy? [00:29:49.6] ANDREI: A słuchamy muzyki na-- a kiedy mogę wskazać? [00:29:56.2] TEACHER: Mm, kiedy mogę powiedzieć? [00:29:58.3] ANDREI: Powiedzieć. [00:29:59.5] TEACHER: Powiedzieć. Na przykład słucham muzyki na Spotify. [00:30:03.9] ANDREI: Mhm. [00:30:04.8] TEACHER: Tak. Albo słucham muzyki na laptopie czy na komputerze. Tak. Jeżeli muzyka roznosi się głośno, nie tylko my to słyszymy. Nie słuchamy w jakimś ustrojstwie.I my tylko to słyszymy, to wtedy mówimy w, w słuchawkach. Tak? A jeżeli ta muzyka jest głośna i może ją usłyszeć ktoś inny, to wtedy mówimy: No, na Spotify'u słucham, na YouTubie słucham, na komputerze słucham, na laptopie, na telewizorze czasami ktoś jeszcze włączy. [00:30:37.9] ANDREI: A na głośniku? Albo w-- ili w głośniku. [00:30:43.6] TEACHER: To wtedy my nie słuchamy na głośniku. My podłączamy głośnik i muzyka leci z głośnika. [00:30:51.1] ANDREI: Mhm. [00:30:53.8] TEACHER: Tak, bo głośnik sam w sobie tego no chyba może dać, ale my musimy też coś włączyć, tak? On nam rozprzestrzenia. Taka była jego pierwotna funkcja. Tak. Za chwilkę odsłuchamy jednego nagrania, w którym pojawią się te wszystkie wyrażenia. Co trzeba będzie zrobić? Przed nami są twierdzenia. Yy, słuchając nagrania później przeczytamy te twierdzenia i zdecydujemy, co jest prawda czy nieprawda. Uwaga! Odsłuchamy sobie dwa razy. Na razie proponuję, żeby każdy z was się skupił na słuchaniu, bo to nie będzie jakiś bardzo, bardzo trudny tekst. Momencik. Tak. Rozumiemy, co robimy? [00:31:54.6] ANDREI: Dzień czwarty. [00:31:56.6] TEACHER: Tak. [00:32:00.2] TEXTBOOK_AUDIO: Co robisz? Piszesz maile? [00:32:03.1] TEXTBOOK_AUDIO: Nie. Szukam czegoś w internecie. [00:32:06.5] TEXTBOOK_AUDIO: Ja też muszę poszukać informacji na lekcje. Czy mogłabyś mi pomóc? [00:32:11.2] TEXTBOOK_AUDIO: Oczywiście. Czego potrzebujesz? [00:32:14.6] TEXTBOOK_AUDIO: Informacji o systemie edukacyjnym w Polsce. [00:32:18.4] TEXTBOOK_AUDIO: Zawsze, kiedy chcesz, możesz korzystać z mojego komputera. Pokażę ci wszystko od początku. Żeby się zalogować, musisz wpisać użytkownika Karolina i hasło Karolka. Zapamiętasz? [00:32:33.5] TEXTBOOK_AUDIO: Myślę, że tak. [00:32:34.9] TEXTBOOK_AUDIO: W domu jest bezprzewodowy internet, więc nie musisz niczego podłączać. Na pulpicie w lewym górnym rogu jest ikonka Internet Explorer i obok Mozilla Firefox. Którą przeglądarkę wolisz? [00:32:50.8] TEXTBOOK_AUDIO: Wszystko jedno. Używam tej i tej. Tylko w polskiej wersji to jest trochę skomplikowane. [00:32:57.9] TEXTBOOK_AUDIO: Dobrze. System edukacji w Polsce. Mamy osiemset czterdzieści siedem tysięcy wyników. Możesz kliknąć na pierwszy link. [00:33:08.5] TEXTBOOK_AUDIO: O, tutaj jest fajny schemat. [00:33:11.3] TEXTBOOK_AUDIO: Świetny. Takiego potrzebuję. Czy chcesz zapisać go na dysku, czy wydrukować? [00:33:17.0] TEXTBOOK_AUDIO: Może zapisać. [00:33:18.5] TEXTBOOK_AUDIO: W takim razie zaznacz tekst z obrazkiem. Skopiuj, a następnie wklej do nowego dokumentu tekstowego. [00:33:26.7] TEXTBOOK_AUDIO: Moment. Dobrze, że chociaż menu w edytorze tekstu ma takie same ikonki jak w wersji japońskiej. Gotowe. [00:33:45.4] TEACHER: Chcemy posłuchać jeszcze raz? [00:33:49.6] ANDREI: Można. [00:33:51.3] TEACHER: Okej. Dobrze. [00:33:58.9] TEXTBOOK_AUDIO: Co robisz? Piszesz maile? [00:34:01.9] TEXTBOOK_AUDIO: Nie. Szukam czegoś w internecie. [00:34:05.3] TEXTBOOK_AUDIO: Ja też muszę poszukać informacji na lekcje. Czy mogłabyś mi pomóc? [00:34:09.9] TEXTBOOK_AUDIO: Oczywiście. Czego potrzebujesz? [00:34:13.3] TEXTBOOK_AUDIO: Informacji o systemie edukacyjnym w Polsce. [00:34:17.1] TEXTBOOK_AUDIO: Zawsze, kiedy chcesz, możesz korzystać z mojego komputera. Pokażę ci wszystko od początku. Żeby się zalogować, musisz wpisać użytkownika Karolina i hasło Karolka. Zapamiętasz? [00:34:32.3] TEXTBOOK_AUDIO: Myślę, że tak. [00:34:33.7] TEXTBOOK_AUDIO: W domu jest bezprzewodowy internet, więc nie musisz niczego podłączać. Na pulpicie w lewym górnym rogu jest ikonka Internet Explorer i obok Mozilla Firefox. Którą przeglądarkę wolisz? [00:34:49.6] TEXTBOOK_AUDIO: Wszystko jedno. Używam tej i tej. Tylko w polskiej wersji to jest trochę skomplikowane. [00:34:56.6] TEXTBOOK_AUDIO: Dobrze. System edukacji w Polsce. Mamy osiemset czterdzieści siedem tysięcy wyników. Możesz kliknąć na pierwszy link. O, tutaj jest fajny schemat. [00:35:10.1] TEXTBOOK_AUDIO: Świetny. Takiego potrzebuję. [00:35:12.8] TEXTBOOK_AUDIO: Czy chcesz zapisać go na dysku, czy wydrukować? [00:35:15.8] TEXTBOOK_AUDIO: Może zapisać. [00:35:17.3] TEXTBOOK_AUDIO: W takim razie zaznacz tekst z obrazkiem. Skopiuj, a następnie wklej do nowego dokumentu tekstowego. [00:35:25.5] TEXTBOOK_AUDIO: Moment. Dobrze, że chociaż menu w edytorze tekstu ma takie same ikonki jak w wersji japońskiej. Gotowe. [00:35:45.1] TEACHER: Dobrze. Zaraz powolutku zaczniemy. Dmytro, proszę cię o przeczytanie pierwszego polecenia. To znaczy twierdzenia, bo już jest wybrane, ale przeczytajmy. I drugiego. [00:35:57.6] ANDREI: Karolina pisze maile. To nie jest prawda. [00:36:02.7] TEACHER: Mhm. [00:36:03.5] ANDREI: Nie jest prawdą. [00:36:05.9] TEACHER: Nie. To. Dodajesz cząsteczkę to. Więc to nie jest prawda. [00:36:10.1] ANDREI: Prawda. To nie jest prawda. Mami musi napisać prezentację o systemie edukacyjnym w Polsce. Tak, to jest prawda. Prawda. [00:36:22.1] TEACHER: Dobrze. Tak. Aniu, dalej. [00:36:28.1] speaker_6: W domu jest bezprzewodowy internet. To jest prawda. [00:36:35.0] TEACHER: Mhm. Czy pamiętamy, jak Polak nazywa na ten bezprzewodowy internet? [00:36:42.5] speaker_6: Wi-Fi. [00:36:44.0] TEACHER: Wi-Fi. Tak jest. Super. Tak, Andrieju. Czytamy dalej. [00:36:50.6] ANDREI: Mami nigdy nie korzystała z przeglądarek internetowych. To nie jest prawda. Mami korzystała i Firefox i Internet Explorer. [00:37:05.7] TEACHER: Tak. Tylko korzystała z. [00:37:08.5] ANDREI: Korzystała z? [00:37:10.6] TEACHER: Zawsze. [00:37:12.2] ANDREI: Mhm. [00:37:12.7] TEACHER: Korzystać z czego? Mhm. Dobrze. Marino, następne poproszę. [00:37:19.9] MARINA: A <<>> <<>> <<>> <<>> [00:37:23.6] TEACHER: Dopełniacz. [00:37:27.3] MARINA: Mami znalazła to, czego szukała. [00:37:34.8] TEACHER: Mhm. [00:37:36.3] MARINA: To jest prawda. [00:37:37.9] TEACHER: Tak. A czego ona szukała? [00:37:41.6] MARINA: Ona szukała informacji o systemie edukacyjnym w Polsce. [00:37:47.2] TEACHER: Brawo! Super! Mhm. Tak, Paulino. Czytamy dalej. [00:37:53.1] speaker_6: Karolina uczy mami, jak zalogować się na komputerze. Tak, to jest prawda. [00:38:02.0] TEACHER: Mhm. A po czym ty zrozumiałaś, że to jest prawda? [00:38:09.2] speaker_6: Kiedy Karolina uczyła je logować, ona jej mówiła, jakie jest hasło i login. [00:38:18.1] TEACHER: Pięknie. Bardzo dobrze. Tak, Tatiano, następne. [00:38:25.0] ANIA: Mami chce wydrukować plik. To jest prawda. [00:38:32.3] TEACHER: Na pewno wydrukować? [00:38:34.7] ANDREI: Myślę, że to jest nieprawda, bo chciała zapisać na dysk. [00:38:42.1] TEACHER: Na dysku. [00:38:43.4] ANDREI: Na dysku. [00:38:44.4] TEACHER: Tak, tak, tak, tak. Okej. Haniu, dalej poproszę. [00:38:51.8] speaker_6: Karolina na swoim komputerze ma przeglądarki Opera. To jest fałsz. Zaznaczono w tekstu Internet Explorer albo Mozilla Firefox. [00:39:04.1] TEACHER: Mhm. Super. Dobrze. Tak, Dmytro kolejne. [00:39:11.7] ANDREI: Schemat jest fajny. Myślę, że to jest prawda, bo mami chciała zapisować. [00:39:26.1] TEACHER: Zapisać. [00:39:27.3] ANDREI: Zapisać ten dokument. [00:39:29.7] TEACHER: Tak jest. Dobrze. Marino, ostatnie poproszę. [00:39:36.5] MARINA: Trzeba podłączyć internet. To jest nieprawda. [00:39:44.2] TEACHER: Tak, bo internet już jest? [00:39:47.3] MARINA: Bo internet jest bezprzewodowy. [00:39:52.6] TEACHER: Mhm. Super. Dobrze. Tak. Za chwilkę podjedziemy trochę niżej. Ten spisany dialog sobie opuścimy. Podjedziemy do ćwiczenia szóstego. Tu się, tu popracujemy z tymi słowami, które już po raz trzeci sobie przypomnimy. Ale uwaga uzupełniając te zdania trzeba będzie popracować jeszcze nad odpowiednim przypadkiem, popatrzeć na czasownik, jakiego przypadka wymaga, bo nie zawsze to będzie mianownik. Popatrzcie na te słowa w banku słów. Andrieju, przeczytasz je, proszę. I jeżeli czegoś nie pamiętacie, to się pytajcie. [00:40:37.3] ANDREI: Pulpit, hasło, wydrukować, wydrukować. Użytkownik, link, bezprzewodowy, wkleić, zaznaczyć, dysk twardy, przeglądarka. [00:40:56.4] TEACHER: Tak. Czy którychś słów nie znamy? [00:41:06.5] ANIA: Użytkownik. [00:41:07.7] MARINA: Użytkownik. [00:41:09.6] TEACHER: Ten, kto użytkuje, inaczej user. [00:41:13.7] MARINA: Tak. Użytkownik, do którego dzwonisz w tej chwili prowadzi- [00:41:21.7] TEACHER: Rozmowę. [00:41:22.8] MARINA: Rozmowę. [00:41:23.8] TEACHER: Tak jest. Mhm. Dobra, to co my sobie zrobimy, kochani? Popracujemy troszkę samodzielnie. Przed nami jest dziesięć zdań. Mamy cztery minutki, żeby spróbować uzupełnić te zdania samodzielnie. Każdy próbuje uzupełnić te dziesięć. Mamy na to maksymalnie cztery minutki i za cztery minuty sobie sprawdzimy, co wam wyszło.Za minutkę zaczniemy. Dobrze. Aniu, przeczytaj nam proszę pierwsze zdanko. [00:45:50.9] HANIA: Ania, tak? Proszę. A pierwsze zdanko. Proszę poczekać. Zaraz panu wydrukuję ten dokument. [00:46:02.1] TEACHER: Dobrze. Wydrukuję. Wróćmy proszę do akcentowania w tym słowie. Gdzie pada akcent? [00:46:15.1] HANIA: Wydrukuję. [00:46:16.5] TEACHER: Nie, nie, nie o w tym w podkreślonym. Tu przeczytałaś dobrze. [00:46:21.0] HANIA: A jaki podkreślony? [00:46:23.1] TEACHER: No podkreśliłam ci przed chwilą. [00:46:24.4] HANIA: Aha. Poczekać. Proszę poczekać. Zaraz panu. [00:46:33.1] TEACHER: Dobrze. Tatiano, czytamy dalej. [00:46:38.5] ANIA: Czy możesz mi wysłać link do tej strony internetowej? [00:46:43.4] TEACHER: Super wysłać. Zadajemy pytanie kogo? Co? Prawda? [00:46:48.1] ANIA: A wysłać linka. [00:46:51.3] TEACHER: Tak. Tutaj są dwie dobre formy wysłać link albo linka. Skoro słowo jest zapożyczone z innego języka, usłyszycie bardzo często, że Polak doda końcówkę a to jest to samo co laptop, laptopa, link albo link. Dobrze? Tak, Paulino, czytamy dalej. [00:47:12.9] MARINA: Czy zapisać ten plik na dysku twardym? [00:47:19.0] TEACHER: Mhm. Pasuje. Dobrze, Aniu dalej. [00:47:30.8] ANIA: Masz tyle ikonek na pulpicie, jak ci, jak ci się to nie mierza. [00:47:41.2] TEACHER: Dobrze. Dmytro, przeczytajmy dalej. [00:47:47.4] ANDREI: Niestety tu nie ma bezprzewodow- bezprzewodowego internetu. [00:47:53.5] TEACHER: Dobrze. Tak. Okej. Andrieju, czytamy szóste. [00:48:08.8] ANDREI: Przepraszam. Czy pamiętasz hasła do tego komputera? [00:48:14.0] TEACHER: Na pewno nie pamiętasz. Troszkę inaczej się czyta. [00:48:18.3] ANDREI: Czy pamiętasz hasło do tego? [00:48:20.5] TEACHER: Nie, kochanie. Czy pamiętasz? [00:48:23.8] ANDREI: A przepraszam. Pamiętasz? Tak. [00:48:27.8] TEACHER: Mhm. Okej. Marino, przeczytaj proszę siódme. [00:48:34.6] MARINA: Proszę wkleić ten tekst, a następnie go skopiować. [00:48:42.2] TEACHER: Ale my najpierw kopiujemy, a potem wklejamy.Musi być coś innego. [00:48:53.2] ANIA: Zaznaczyć? [00:48:55.2] TEACHER: Aha. Zaznaczyć to zrobić tak. A potem klikamy na prawą jakąś tą, na prawy klawisz, prawda? I pyk. I dopiero wtedy skopiować. Tak. Najpierw trzeba zaznaczyć. Mhm. Tak, Polino, przeczytaj proszę ósme. [00:49:19.3] ANIA: Dzięki zalogowaniu się na komputerze wpisz hasło. [00:49:23.4] TEACHER: Tak, ale czasami też można wpisać i hasło i? [00:49:29.0] ANIA: I, i, i? [00:49:30.7] TEACHER: Jeżeli mamy kilka profili na tym samym komputerze. [00:49:34.4] ANIA: Login. Użytkownik. [00:49:36.4] TEACHER: No nie masz słowa login. [00:49:37.9] ANIA: A! Użytkownika. Tak. [00:49:39.7] TEACHER: I teraz dobrze zaakcentujmy. [00:49:43.2] ANIA: Użytkownika. [00:49:44.5] TEACHER: Dobrze. Super. Mhm. Tak. Haniu, przeczytaj proszę dziewiąte. [00:49:53.0] HANIA: Mami skopiowana. Mami skopiowała. [00:49:57.2] TEACHER: Tak. [00:50:00.0] HANIA: Schemat. Tak. A potem wklejela do ago do swojego dokumentu. [00:50:10.1] TEACHER: A potem wkleiła. [00:50:12.7] HANIA: Wkleiła. [00:50:13.9] TEACHER: Mhm. [00:50:14.6] HANIA: Go do swojego dokumentu. [00:50:18.7] TEACHER: Dokumentu. Dobrze. Okej. Ania, przeczytaj jeszcze dziesiąte. [00:50:25.7] ANIA: Teraz używam Google Chrome. A ty- [00:50:29.2] TEACHER: Google. Nie Google'a. Google. [00:50:31.3] ANIA: Google Chrome. A ty jaki przeglądarkę używasz? [00:50:40.1] TEACHER: No, tylko używasz czego? Dopełniacz. [00:50:46.2] ANIA: Kogo? Czego? [00:50:48.1] TEACHER: Tak. [00:50:49.6] ANIA: Przeglądarka. A przeglądarką. [00:50:54.6] TEACHER: Nie. Przeglądarką ja się interesuję. W dopełniaczu mamy dwie końcówki w rodzaju żeńskim albo i, albo y. Która pasuje do słowa przeglądarka? [00:51:04.7] ANIA: I. [00:51:05.8] TEACHER: I. [00:51:07.1] ANIA: Przeglądarki. [00:51:08.7] TEACHER: Tak. A ty jakiej przeglądarki używasz? Okej, ale wiemy, że jak naciśniemy sobie, tylko ja mam ten system, znaczy Goodnotes jest po angielsku prowadzony, więc zawsze jak klikam po prawej części to coś wyskoczy, ale po angielsku. Ale wiemy, że tu wyskakują komendy, prawda? Skopiować albo coś na przykład wstawić, obciąć i tak dalej. Więc jeszcze popatrzymy sobie na komendy, które, które można widzieć obsługując kompa czy laptopa. Przeczytajmy zdanie i wybierzmy najbardziej odpowiedni czasownik. Tatiano, zacznijmy od ciebie. [00:51:56.3] ANIA: Kiedy mam, mamy? [00:52:00.0] TEACHER: Ktoś tu pomylił się. Mami. Dziewczynka ta. [00:52:04.0] ANIA: Kiedy mami chce sprawdzić pocztę, musi otworzyć program pocztowy. [00:52:10.9] TEACHER: Tak jest. Dobrze. Andreju dalej. [00:52:21.1] ANDREI: Kiedy Iwona pisze ćwiczenie, musi zapisać dokument. [00:52:31.4] TEACHER: Dokument. [00:52:32.8] ANDREI: Dokument. [00:52:33.9] TEACHER: Dobrze. Tak. Dmytro, czytamy dalej. [00:52:39.3] ANDREI: Kiedy Jawier- [00:52:42.2] TEACHER: Jawier. [00:52:43.1] ANDREI: Jawier potrzebuje tabeli z Internetu w wersji papierowej musi ją wydrukować. [00:52:52.5] TEACHER: Mhm. Dobrze Marino. Czytamy czwarte. [00:52:59.4] ANIA: Kiedy mami chce używać komputera, musi go włączyć. [00:53:07.2] TEACHER: Dobrze. Tak. Okej, Polino, lecimy dalej. [00:53:13.1] ANIA: Kiedy Sylwia potrzebuje coś skopiować, muszę- [00:53:16.9] TEACHER: Skopiować. [00:53:18.0] ANIA: Skopiować. Muszę to najpierw. [00:53:22.9] TEACHER: Musi. [00:53:24.0] ANIA: Musi to najpierw zaznaczyć. [00:53:27.8] TEACHER: Mhm. Tak. Haniu, czytamy szóste. [00:53:32.3] HANIA: Kiedy Ania jest zmęczona i kończy pracę, musi zamknąć laptop. [00:53:40.1] TEACHER: Zamknąć. Ąć. Takie głębsze. [00:53:44.2] HANIA: Zamknąć. [00:53:46.1] TEACHER: Ąć. Zamknąć. [00:53:49.6] HANIA: Zamknąć. [00:53:51.2] TEACHER: Mhm. Dobrze. Aniu, przeczytaj proszę siódme. [00:53:58.8] ANIA: Kiedy Aneta planuje używać tego samego fragmentu tekstu więcej niż jeden raz, musi go najpierw. [00:54:11.3] TEACHER: Najpierw. [00:54:12.3] ANIA: Najpierw skopiować. [00:54:16.9] TEACHER: Mhm. [00:54:17.9] ANIA: A potem wkleić. [00:54:20.5] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Tatiano, przeczytaj proszę ósme. [00:54:28.0] ANIA: Kiedy Piotrek chce pokazać żonie model słuchawek, przesyła jej link sklepu internetowego. [00:54:36.6] TEACHER: Super. Okej, wrócimy teraz do naszego schematu. Pamiętacie? Mami szukała schematu, prawda? I ten schemat dotyczył edukacji w Polsce. A więc go, do niego wróćmy sobie i troszkę omówmy.Wiemy, że jak już dziecko mniej więcej osiąga siedem lat, to idzie do szkoły. Tak mniej więcej w tym wieku. Wiemy też, że ta szkoła będzie miała swoje etapy, że najpierw jest jeden etap, on jest prostszy. Zaczynamy od podstaw. Później ta na przykład program jest odrobinkę trudniejszy. Potem dziecko w ogóle kończy szkołę i idzie uczyć się dalej. Tak, pół życia się uczymy. Zanim dojdziemy do szkoły wiemy też, że na przykład dziecko dwuletnie. Kochani, gdzie pójdzie dwuletnie dziecko? Czy słyszeliśmy o takiej placówce edukacyjnej? [00:55:41.0] ANIA: Do żłobka. [00:55:43.3] TEACHER: Tak jest. Dwuletnie dziecko idzie do żłobka, a czteroletnie dziecko? [00:55:51.6] ANIA: Do przedszkola. [00:55:53.7] TEACHER: Do przedszkola. Super. Czteroletnie dziecko idzie do przedszkola. Pięknie. No ale im więcej mamy lat, tak tym idziemy troszeczkę w inne miejsca i jak mamy mniej więcej siedem lat. Andrieju, jaki etap zaczynamy? Do jakiej szkoły idziemy? [00:56:19.0] ANDREI: Szkoła podstawowa. [00:56:21.3] TEACHER: Teraz poproszę użyć odpowiedniego przypadka. Do jakiej szkoły idziemy? [00:56:29.7] ANDREI: Do szkoły podstawowej. [00:56:32.5] TEACHER: Brawo! Mhm. I teraz zastanówmy się. Ja ci będę podpowiadała w liczbach, a ty mów, ile lat uczymy się w szkole podstawowej. [00:56:45.1] ANDREI: Uczymy się osiem lat. [00:56:48.6] TEACHER: Osiem lat. Dobrze. Z pewnością wiemy, jak my kończymy tą szkołę. No musimy zdać egzamin i wiemy, co to są za egzaminy i jak one się nazywają. [00:57:02.4] ANIA: Matura. [00:57:04.0] TEACHER: Nie, nie, nie. [00:57:05.8] ANIA: Egzamin ośmio, egzamin ósmoklasistów. [00:57:09.3] TEACHER: Ósmoklasistów tak jest. Mhm. Tak. Egzamin ósmoklasisty. Dobrze. Na podstawie wyników z egzaminów oraz naszych chęci możemy iść uczyć się dalej. Paulino, gdzie my możemy pójść dalej? Jak się nazywa szkoła średnia? [00:57:33.6] ANIA: Liceum ogólnoksztal... Ogólnoksztalcące. [00:57:44.8] TEACHER: Kształcące. [00:57:48.7] ANIA: Ogólnokształcące. [00:57:51.5] TEACHER: Mhm. Tak, to jest nazwa szkoły średniej. Każda szkoła średnia będzie się tak nazywała. I ile lat się uczymy teraz w liceum? [00:58:00.5] ANIA: Cztery lata. [00:58:02.7] TEACHER: Cztery lata. Tak. Mhm. Dobrze. Zamiast pójścia do liceum można też wybrać inny ośrodek. Tatiana gdzie można jeszcze pójść się uczyć? [00:58:15.2] ANIA: Można pójść się uczyć do technikuuma. [00:58:18.6] TEACHER: Nie, nie. Łacinizmy nie odmieniamy przez przypadki w liczbie pojedynczej. [00:58:22.7] ANIA: Do technikuuma. Technikum. [00:58:26.3] TEACHER: Do technikum. Mhm. I ile lat teraz uczymy się w technikum? [00:58:31.7] ANIA: Pięć lat uczymy się w technikum. [00:58:33.9] TEACHER: Tak jest. Różnica pomiędzy liceum a technikum jest taka, że kończąc technikum my już uzyskujemy podstawowy zawód. Tak, dostajemy też tytuł, ale też uzyskujemy prawo pójścia na przykład uczyć się na uniwersytecie, bo my dostajemy też poświadczenie maturalne. No i można pójść nie do technikum, nie do liceum, tylko gdzie? Aniu, przeczytaj proszę. [00:59:08.8] ANIA: Szkoła branżowa i stopnia. [00:59:12.8] TEACHER: To jest nie i. To jest jedyneczka. [00:59:14.9] ANIA: A pierwszego stopnia. [00:59:19.8] TEACHER: A teraz używamy odpowiedniego przypadka. Gdzie idziemy się uczyć? Do czego? [00:59:26.2] ANIA: Do szkoły. [00:59:27.9] TEACHER: Jakiej? [00:59:30.8] ANIA: Branżowego. [00:59:32.6] TEACHER: Szkoła jest rodzaju żeńskiego. Do jakiej szkoły? [00:59:37.9] ANIA: Branżowej. [00:59:39.3] TEACHER: Branżowej. [00:59:39.4] ANIA: Branżowej. [00:59:41.3] TEACHER: Tak. Pierwszy stopień. Drugi stopień. To zależy od tego, ile my tam będziemy się uczyć. Trzy, dwa lata. Jak myślicie, jaka jest różnica pomiędzy technikum a szkołą branżową? [01:00:00.1] ANIA: W szkole branżowej nie ma możliwości iść do studiów. [01:00:04.2] TEACHER: Na studia tak. Mhm. Bo znaczy, jak ukończymy szkołę branżową. Tylko chodzi o to, że ta szkoła branżowa nas nie przygotowuje do zdania matury. Tak, my musimy sami się do tego nauczyć i jak chcemy, to sami to zdamy później. Trzeba samemu się zarejestrować. Ale szkoła branżowa nas do tego nie przygotowuje i nie daje możliwości zdania matury. Tak. A jak myślicie, które z tych jest takie bardziej prestiżowe? Technikum czy szkoła branżowa? [01:00:38.9] ANIA: Technikum. [01:00:39.8] TEACHER: Technikum. Mhm. Tak jest, ale w szkole branżowej też dostajemy pewną, pewny zawód, prawda? Tak, my już też możemy iść pracować po szkole branżowej. Okej. Liceum i po liceum i po technikum my zdajemy maturę.Matura to jest ten egzamin dojrzałości. W zależności od tego, jaki przedmiot jest wymagany na uczelni, żeby na przykład, nie wiem, nauczyć się na informatyka, no to na maturze trzeba zdać obowiązkowo język polski. Może być podstawowy, może być rozszerzony. Jak zdajemy rozszerzony, to dostajemy po prostu więcej punktów, tak? I na przykład nie wiem. Język angielski, matematykę, tak? I na podstawie tych wyników później kwalifikujemy się na studia. Szkoła policealna, liceum dla dorosłych to nie jest obowiązkowe. Ta, to te studia to są uzupełniające. Chcemy, to idziemy. No i jak kończymy liceum, technikum, zdajemy maturę, to można dostać się na uniwersytet. I teraz jesteśmy tutaj. Marino. Pierwszy stopień na uniwersytecie to jakie są studia? [01:02:04.9] PAULINA: To studia licencjackie. [01:02:10.7] TEACHER: Mhm. Tak. Jak je ukończymy, będziemy mieli tytuł licencjat. Ile tam się uczymy? [01:02:21.0] PAULINA: Trzy. Trzy i pół roku. [01:02:25.2] TEACHER: Mhm. Trzy lata albo trzy i pół roku. Tak? Dobrze. Ukończyliśmy sobie licencjat. Stwierdziliśmy, że za mało się uczymy, więc możemy pójść na drugi stopień. Haniu, jak się nazywa drugi stopień? [01:02:43.5] HANIA: Studia magisterskie. [01:02:47.8] TEACHER: Mhm. Ile tam się uczymy? [01:02:51.5] HANIA: Półtora albo dwa lata. [01:02:54.0] TEACHER: Tak jest. Super. I jak ukończymy studia magisterskie, jaki tytuł uzyskujemy? [01:03:01.5] HANIA: Magister. [01:03:02.4] TEACHER: Magister. Dobrze. Mhm. Dobrze. Wiadomo, że później można jeszcze pójść na studia doktoranckie, prawda? I zrobić sobie doktorat. [01:03:13.0] PAULINA: Licencjat to przechodzi się jako bakalaury? [01:03:16.2] TEACHER: Tak. No i dalej wiadomo, że może być jakiś docent też, prawda? Profesor, jakiś profesor habilitowany. I mniej więcej tyle. Jak mamy tu jakieś pytania, to bardzo proszę. [01:03:36.7] PAULINA: Jest takie, kto zakończyli szkołę podstawową i wszystko na tym? Czy to obowiązkowo trzeba iść do technikum, liceum? [01:03:47.5] TEACHER: Nie. Szkoła podstawowa jest obowiązkowa. Obowiązkowa edukacja narzucana przez państwa. Liceum, technikum, szkoła branżowa czy szkoła wyższa. One nie są obowiązkowe. Państwo nie zmusi cię do ukończenia tych placówek. Ale pytanie, jak ty dalej będziesz funkcjonował? Jak będziesz siedział na karku u rodziców, no to możesz nic nie robić dalej. [01:04:16.2] PAULINA: A przyjmują na podstawie- [01:04:18.6] TEACHER: Możemy zadawać pytania po polsku, kochani? [01:04:23.4] PAULINA: Ja nie wiem. [01:04:25.2] ([śmiech]) [01:04:25.5] TEACHER: No spróbujcie. [01:04:26.5] PAULINA: Dobrze. Żeby być przyjęty, tak? [01:04:30.1] TEACHER: Tak, tak. [01:04:31.1] PAULINA: Do liceum lub do technikum to dzieci muszą zdawać dodatkowe egzaminy lub wystarczy zdać egzamin, egzamin ósmoklasisty. [01:04:45.1] TEACHER: To zależy od liceum. Jeżeli to liceum jest bardzo popularne, bardzo często w prywatnych tak jest czy w technikum, to oni mogą urządzić dodatkowe egzaminy kwalifikujące tego ucznia, żeby wiecie, żeby aż tak dużo chętnych nie było, bo liceum wszystkich chętnych nie przyjmie. Albo się patrzy na te, na najlepsze wyniki i tylko z lepszymi wynikami się bierze. Albo liceum może urządzić na swoje życzenie dodatkowe wstępne jakieś rozmowy, na przykład kwalifikacyjne. Tak to zależy od liceum czy od technikum. No i wiadomo, że można uczyć się zaocznie i ucznie, prawda? Nie wiem, czy słyszeliście. Jest taka też opcja studiów wieczorowych. Studiować wieczorami. To jak myślicie, ile Polek tak w ogóle się uczy razem z licencjatem i na przykład magisterką? [01:05:57.9] HANIA: Bardzo dużo. [01:05:59.7] TEACHER: Tak. [01:06:00.4] ([śmiech]) [01:06:01.9] TEACHER: Bardzo dużo. Mniej więcej koło dwudziestu dwóch lat, dwudziestu dziewięciu czasami. A jak myślicie, w jakim wieku idzie na studia na uniwersytet? [01:06:18.4] PAULINA: Dziewiętnaście? [01:06:20.0] TEACHER: Mhm. Tak. Mniej więcej dziewiętnaście. U mnie na studiach było czasami, że i dwadzieścia lat mieli, i dwadzieścia jeden. Mhm. Dobra. To żeby było ogólne pojęcie jak co funkcjonuje. Teraz dojdziemy do słów, które nas dzisiaj będą interesować. Wracamy sobie do strony dziewięćdziesiątej ósmej. O tu. Słówka, które się, które są potrzebne, żeby rozumieć ludzi, jak oni na przykład opowiadają o swojej szkole, o swoim doświadczeniu edukacyjnym. Dmytro, przeczytaj nam te słówka z banku słów, a wy uważnie patrzcie, co wy widzicie pierwsze w życiu. [01:07:07.2] ANDREI: Lektorat. Obla, obla, oblać egzamin. [01:07:14.6] TEACHER: Oblać tak. [01:07:16.0] ANDREI: Oblać egzamin. Wagary. Wykład. [01:07:22.3] TEACHER: Tak. [01:07:23.1] ANDREI: Kujon. Juwenalia. [01:07:28.0] TEACHER: Mhm. [01:07:31.4] ANDREI: Ściągacz. Sprawdzian. [01:07:37.5] TEACHER: Sprawdzian na a się da. [01:07:39.7] ANDREI: Sprawdzian. Indeks. Matura. Studnió, studniówka. [01:07:46.6] TEACHER: Mhm. [01:07:47.6] ANDREI: Mundurek. Liceum. [01:07:49.6] TEACHER: Mhm. No niektóre słowa już znamy, prawda? Wiemy, co znaczy liceum. Matura. [01:07:57.7] ANIA: Sprawdzian. [01:07:59.8] TEACHER: Sprawdzian to jest taka forma sprawdzenia wiedzy uczniów. [01:08:05.3] ANIA: Ja, ja chciałam powiedzieć, że ja wiem. Bo dzieci mają w szkole sprawdziany zawsze. [01:08:13.5] TEACHER: Tak. Takie większe testy, które sprawdzają wiedzę, tak? [01:08:18.3] ANIA: Mhm. A kujon? [01:08:23.3] ANDREI: To jest mundurek. [01:08:25.1] TEACHER: Kujon to jest osoba, która cały czas się uczy i świata Boże, Bożego poza nauką nie widzi. To jest kujon. A mundurek to jest uniform, który możemy nosić do szkoły albo do liceum, jeżeli są takie wymogi. No dobra, teraz spróbujemy przeczytać sobie definicje, przypod, przyporządkować te słowa. Marino, przeczytaj nam jedyneczkę. [01:09:01.7] MARINA: Kiedy ktoś ucieka ze szkoły. [01:09:06.2] TEACHER: Tak. To coś nazywa się? [01:09:12.9] ANIA: Wagary. [01:09:15.4] TEACHER: Mhm. Tak jest. Jeżeli nie chodzimy na zajęcia, znaczy idziemy do szkoły, ale do tej szkoły nie dochodzimy, a idziemy sobie do parku na coca-colę, tak? Do kawiarni, to wtedy idziemy na wagary. [01:09:36.3] MARINA: A wagary to słowo w <<>> <<>> [01:09:39.0] TEACHER: Tak. [01:09:40.7] MARINA: I od jednego człowieka można <<>> A nie, to to <<>> idziemy na wagary. Nie można <<>> że on tam jest wagarem ili <<>> w tym rodzie, da? [01:09:50.1] TEACHER: Nie, nie, nie. Człowiek, który wagaruje, nazywa się człowiek to wagarowicz. [01:09:58.2] MARINA: Mhm. [01:10:00.5] TEACHER: Ten, kto wagaruje. Ten, kto nie chodzi na, do szkoły. Dobra. Wagary są. Odhaczamy. Pyk. Tatiano, czytamy kolejne. [01:10:15.5] ANIA: Uczeń, który ciągle się uczy to znalazłam, że kujon. [01:10:21.1] TEACHER: Mhm. To jest chłopak. A dziewczynka jakby była? [01:10:26.5] ANIA: Kujonka? [01:10:27.7] TEACHER: Kujonka tak. Mhm. [01:10:29.9] ANIA: A to dobrze słowo lub złe słowo? [01:10:34.6] TEACHER: No nie, ona nie ma jakiegoś negatywnego czy pozytywnego znaczenia. Takie neutralne raczej. Tak. Andrieju, czytamy dalej. [01:10:49.2] ANDREI: Zajęcia, kiedy profesor mówi, a studenty słuchają. [01:10:54.2] TEACHER: Studenci. [01:10:55.7] ANDREI: Studenci. Czy słuchają? [01:10:58.5] TEACHER: Mhm. [01:11:04.5] ANDREI: Lektorat. To lektorat? [01:11:07.5] TEACHER: Nie, nie. Lektorat to zawsze język obcy. [01:11:12.5] ANIA: Wykład może być. [01:11:13.8] TEACHER: Wykład tak. Mhm. Tak. Wykład. [01:11:20.2] ANDREI: Wykład to jest jak lekcja? [01:11:23.5] TEACHER: Mhm. [01:11:26.4] ANIA: No <<>> <<>> materiały lekcji. <<>> i <<>> [01:11:31.0] TEACHER: To jest typ zajęć. Przychodzi student do, na salę, tak? Siada, robi notatki, a profesor mówi na jakiś temat. Tak, to jest typ zajęć. Okej. Haniu, dalej poproszę. [01:11:49.2] HANIA: Nielegalne przepis, przepis. Kupować książki lub. [01:11:54.7] TEACHER: Lub. [01:11:55.7] HANIA: Lub od kogoś. [01:11:57.7] TEACHER: Mhm. [01:11:58.2] HANIA: Targ auf die Hand. Jakoś tak. Ja nie wiem, co tu poprawnie. [01:12:04.6] TEACHER: Tu potrzebujemy czasownika. [01:12:09.8] ANIA: Ściągać. [01:12:11.5] TEACHER: Ściągać. Tak, to jest ściągacz. A ten na przykład papierek z przygotowanym materiałem, tak? To nazywa się ściąga. Czasami ściągawka. [01:12:27.8] HANIA: Mhm. [01:12:29.6] TEACHER: Tak. Jakaś karteczka z podpowiedziami. [01:12:35.5] HANIA: Tak. [01:12:35.6] TEACHER: Mhm. Ania, czytamy dalej. [01:12:43.5] ANIA: Książeczka studenta z ocenami. [01:12:48.2] TEACHER: Ocenami. [01:12:49.2] ANIA: Ocenami z seminów. Tak. <<>> [01:13:00.1] TEACHER: Potrzebujemy rzeczownika. Co by tu pasowało? [01:13:03.2] ANIA: Studni, studniówka? [01:13:05.9] TEACHER: To jest impreza. [01:13:12.7] ANIA: Mundurak może być? [01:13:14.3] TEACHER: Nie, to uniform. [01:13:16.1] ANIA: A. [01:13:19.4] TEACHER: To indeks. Co prawda teraz indeksy zaczynają umierać, bo wszystko przechodzi na system elektroniczny. Studenci mają USOS, dzieci chyba jakiegoś Elbrusa czy Albrusa nie pamiętam. [01:13:37.6] ANIA: Librus. [01:13:38.9] TEACHER: O Librusa. [01:13:40.2] ANIA: Mhm. [01:13:42.8] TEACHER: Okej. Dmytro czytamy następne. [01:13:46.8] ANDREI: Egzamin dojrzałości. [01:13:50.9] TEACHER: Dojrzałości. [01:13:52.3] ANDREI: Dojrzałości pod koniec szkoły średniej. [01:13:55.3] TEACHER: Mhm. [01:14:00.5] ANDREI: Matura? [01:14:02.2] TEACHER: Super. Tak. Tak. Paulino, czytamy następne. [01:14:11.2] ANIA: Lekcje języka na uniwersytecie. [01:14:14.7] TEACHER: Mhm. [01:14:18.2] ANIA: Lektorat? [01:14:19.9] TEACHER: Tak jest. To jest lektorat. Lektorat to też typ zajęć i to są zajęcia z języka obcego najczęściej. [01:14:35.6] ANIA: To są zajęcia praktyczne? [01:14:38.3] TEACHER: Wszystkie. Zajęcia z języka to i rozmawiamy i ćwiczymy gramatykę i słuchamy, tak? Taki różnorodny typ zajęć. Marino, następne przeczytajmy. [01:14:56.9] ANIA: Bal sto dni przed maturą. Nie rozumiem, co to znaczy. [01:15:14.7] TEACHER: Bal? No ludzie kończą liceum, tak? I zazwyczaj na przykład na Białorusi czy na Ukrainie są bale, tańce takie uroczyste po tym, jak zdamy egzaminy. A Polak nie po egzaminach ma, tylko przed egzaminami. [01:15:36.9] ANIA: Studniówka. [01:15:38.8] TEACHER: Tak, to jest studniówka. No i zazwyczaj ta studniówka to też zależy zawsze od szkoły, prawda? Od liceum. Oni tam ktoś może tydzień wcześniej, ktoś może tydzień później. Mniej więcej w lutym, ktoś może nawet pod koniec stycznia urządzić. [01:16:01.2] ANIA: Mhm. [01:16:04.7] TEACHER: Tak. Andrieju, następne poproszę. [01:16:12.7] ANDREI: Święto studentów z różnymi imprezami. [01:16:18.1] TEACHER: Różnymi. [01:16:19.6] ANDREI: Różnymi imprezami. [01:16:21.5] TEACHER: Imprezami. Zakręć to, proszę, dobrze. [01:16:27.6] ANDREI: Święto studentów z różnymi imprezami. [01:16:31.0] TEACHER: Mhm. [01:16:32.7] ANDREI: Studniówka? [01:16:34.4] TEACHER: Nie, studniówka była przed chwilą. Studniówka to jest święto uczniów. Co zostało z rzeczowników? [01:16:52.2] ANIA: Juwenalia. [01:16:53.7] ANDREI: Juwenalia? [01:16:54.8] TEACHER: Juwenalia, tak. Juwenalia w tym roku już były. Zazwyczaj to są bardzo huczne dni, bardzo huczne imprezy. Zazwyczaj to jest weekend. W piątek bardzo wcześnie zaczynają się godziny dziekańskie, czyli skrócony dzień. W poniedziałek też są godziny dziekańskie od rana, żeby studenci zdążyli wstać, umyć się i przyjść na zajęcia. No i co? To jest takie na przykład Politechnika Warszawska organizuje bardzo huczne juwenalia, wynajmuje część Pola Mokotowskiego, tam składa się taką, zbiera się dużą scenę, zaprasza się artystów z Polski, czasami tylko z Polski i studenci przez cały weekend balują. I tam też można pić alkohol. Tak. Haniu, czytamy dalej. [01:17:53.5] HANIA: Nie zdać egzaminu. Egzamin. Oblać. Oblać egzamin. [01:17:59.5] TEACHER: Mhm. Oblać. [01:18:02.2] HANIA: Oblać. [01:18:03.2] TEACHER: Tak. [01:18:04.7] HANIA: Prowalić, tak? [01:18:06.3] TEACHER: Proszę? [01:18:07.0] HANIA: No, prowalić egzamin, tak? [01:18:10.2] TEACHER: Tak. [01:18:10.3] HANIA: Jak się mówi. [01:18:11.7] TEACHER: Tak, tak, tak. Nie zdać inaczej. No, ale pamiętajcie, że oblać ma też kilka znaczeń innych. Oblać człowieka wodą, prawda? Szczególnie jak mamy lany poniedziałek po Wielkanocy, to się oblewa wtedy ludzi wodą. Oblać mieszkanie ma inne znaczenie, tak? Kupiłem mieszkanie i trzeba wypić, żeby tu dobrze się mieszkało. Ale w tym znaczeniu nie zdać. Tatiano, czytajmy dalej. [01:18:41.7] ANIA: Test. Sprawdzenie wiedzy to sprawdzian. [01:18:46.4] TEACHER: Mhm. Tak. Paulino, następne. [01:18:53.6] ANIA: Przyszkolny uniform to mundurek. [01:18:57.5] TEACHER: Tak, tylko uniform. [01:18:59.8] ANIA: Uniform. [01:19:01.1] TEACHER: Dobrze. Aniu, co tam zostało? [01:19:07.0] ANIA: Yy szkoła średnia. [01:19:12.4] TEACHER: Mhm. [01:19:16.4] ANIA: Liceum? [01:19:17.7] TEACHER: Tak, to jest liceum. Dobrze. Pięknie. Na razie wszystko rozumiemy? [01:19:26.6] ANIA: Tak. [01:19:29.1] TEACHER: Okej, dobrze. Za chwilkę sobie tych słów troszkę użyjemy. Okej? Kochani, trochę niżej są pytania, ale za momencik. O to. Tylko że my się z wami może podzielimy w małe pary, żebyście pozadawali sobie nawzajem pytania i spróbowalibyście na te pytania odpowiedzieć. Już poznaliśmy konkretne słowa, więc pytania powinny być dla nas jasne. Za chwilkę zrobię screena. Te pytania są też w podręczniku. Jak ktoś ma podręcznik, to to zadanie dziewiąte, ćwiczenie, które znajduje się troszeczkę niżej. To jest to. Tylko momencik. Zaraz wam podeślę tego screena, który zrobiłam. Pyk. Podzielimy się na saliki i spróbujemy poodpowiadać. Ja będę chodziła do jednej sali, do drugiej, słuchała jak mówicie i w razie czego będę notowała sobie błędy. A jeżeli takie błędy wystąpiły, to po powrocie my je sobie poprawimy. Rozumiemy, co robimy? Okej, dobrze. Chwileczkę. Pyk. Uciekamy. [01:30:11.6] MARINA: Może my <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:30:17.4] ANIA: <<>> <<>> [01:31:18.1] TEACHER: Yy, dziewczyny, do was nie zdążyłam wejść. Czy podczas rozmowy się pojawiły jakieś pytania może? [01:31:27.2] MARINA: Yy, <<>> mamy pytanie. YyPro przedszkola. Czy powinni dzieci chodzić do przedszkola? Powinni to jak my myślimy albo jak polski zakon? [01:31:44.6] TEACHER: Nie, jak wy myślicie. [01:31:46.3] MARINA: A dobrze. [01:31:48.1] TEACHER: Bo zgodnie z polskimi wymogami dzieci nie muszą chodzić do przedszkola. [01:31:53.6] MARINA: Mhm. [01:31:54.6] TEACHER: Tak? [01:31:55.6] MARINA: Tak. [01:31:56.6] ANIA: Do zerówki muszą. [01:31:58.5] TEACHER: Tak, tak. Zerówka jest obowiązkowa, nie całe przedszkole. Dobrze. Mamy coś jeszcze do omówienia? [01:32:08.9] MARINA: Nie. [01:32:09.9] ANIA: Nie. [01:32:11.5] TEACHER: Okej, w domku trochę się tych słów pojawi poprzez słuchanie. Tam trzeba będzie odsłuchać pewnego nagrania, coś uzupełnić. Jeszcze zaczekamy tylko na dziewczynki i sobie na dzisiaj skończymy. Do domku będzie zadanie dziewiąte. [01:32:27.6] MARINA: Dobrze. [01:32:29.6] TEACHER: I jest jeszcze jedna rzecz. Od piątku będę niedostępna. To znaczy wyjeżdżam i nie będę na Telegramie ani w piątek, ani w sobotę, ani w niedzielę. Dlatego jeżeli coś na przykład się tam zamknęło, czegoś nie macie, coś trzeba wysłać. Przejrzyjcie to proszę jeszcze dzisiaj i dajcie mi znać. Okej? [01:32:58.3] ANIA: I czwartek będzie dzień wolny, oceniając. [01:33:00.6] TEACHER: Tak. W czwartek mamy Boże Ciało. Chyba tam czwarty wypada, tak? [01:33:05.7] ANIA: Mhm. [01:33:06.4] TEACHER: Tak, będzie czwarty. I w czwartek mamy też dzień wolny, bo mamy święto religijne. Dobrze. No to na dzisiaj sobie kończymy. Dziękuję uprzejmie. Życzę też Wam udanego weekendu, dzisiejszego też dnia. Widzimy się we wtorek. Do zobaczenia. [01:33:28.0] ANIA: Do zobaczenia. [01:33:28.9] MARINA: Dziękuję. Do zobaczenia. [01:33:30.3] ANIA: Do zobaczenia. [01:33:32.3] TEACHER: Pa pa.